Fairport Convention - Fairport Convention (1968)

dit openingstrack blaast mij van mijn sokken

Voor een debuut-album vind ik het niet eens zo slecht.
Het klinkt allemaal nog erg Jefferson Airplane-achtig.
Iedereen weet natuurlijk dat ze daarna een aantal mooie albums op het Island-label uitbrachten die nog meer het luisteren waard zijn.
Dit album zie ik als een goede aanvulling daarop.

Een goede Fairport plaat, deze plaat is ook nog meer rock georiënteerd en tegenstelling tot de platen die na deze komen, er staan af en toe echt goede nummers op zoals: Time Will Show The Wiser, Jack O'Diamond en Chelsea Morning.

Leve Fairport Convention! Leve de Folk/Rock!

4,5*

chelsea morning staat op youtube , ik heb alleen geen flauw idee hoe je zo'n link maakt.

Ik had hem al op Youtube gezien, maar ik weet ook niet hoe je een link maakt. Ik ben absoluut geen computer expert

Sterk debuutalbum van Fairport Convention, hier nog zonder Sandy Denny.

De openingstrack geeft meteen al aan hoeveel potentieel er in deze groep zat.

Op dit eerste album doet Fairport Convention vooral een beroep op het werk van andere singer/songwriters. Mijn meest favoriete songs zijn tracks 1 t/m 7.
Judy Dyble zou kort hierna vervangen worden door Sandy Denny. Het door Judy gezongen I Don't Know Where I Stand vind ik onwijs mooi.

Mijn CD-versie heeft nog de volgende 4 bonus tracks:

Suzanne (hele mooie versie van deze Leonard Cohen song!)
If I Had A Ribbon Bow (hun eerste single) met op de andere zijde If (Stomp)
Morning Glory
Reno, Nevada

Op You Tube kwam ik nog deze sessies voor de Franse t.v. tegen:

YouTube - Bouton Rouge Sessions - Fairport Convention

De presentator kondigt steeds de nummers aan en vergelijkt de band ook met Jefferson Airplane.

Ik ben toch best een groot Fairport-fan, maar met deze eersteling kan ik niet zo gek veel. Het is allemaal niet onaardig, maar mijns inzien heeft het nog weinig te maken met de legendarische folkgroep en het helpt ook niet dat ik de stem van Iain Matthews niet heel prettig vind.
Psychedelische muziek die de ene keer wat geslaagder is dan de andere. Zo vind ik de cover van Cohen's Suzanne bijvoorbeeld helemaal niets. Reno, Nevada is daarentegen zo sterk dat ik niet snap waarom het niet op het album is beland. Die gitaarsolo van Richard Thompson

Bij nadere beluistering vind ik dit debuut van Fairport Convention enigszins onevenwichtig. De potentie is er wel, maar het klinkt nog embryonaal en aftastend. Judy Dyble vind ik een prima vocaliste, maar de stem van Ian McDonald (Iain Matthews) is nog wat onzeker. Redelijk goed album met een leuk laat-jaren- zestig sfeertje, dat is wat mij betreft een goede samenvatting. De eerste twee nummers vind ik het best gelukt.

Ja, nog van voor het inzicht dat ze net zo goed met hun eigen traditie aan de haal konden gaan dan die van de Amerikanen. Niet verkeerd, maar de periode 1969-1971 (maar liefst zes albums in zo'n korte tijd) is veel interessanter.

grappig om een oud berichtje van je zelf te lezen ben er inmiddels allang achter hoe je albums kunt downloaden van you tube. Deze staat er inmiddels ook op.

Onbegrijpelijk dat ik dit album maar 3* heb gegeven destijds, Het moet in elk geval 3,5 zijn of misschien wel 4*. Vandaag weer met veel plezier beluisterd omdat het album in de 100 Greatest Albums of 1968 op 59 staat. En die positie valt me wat tegen. Het album begint direct sterk met Time Will Show the Wiser en I Don't Know Where I Stand maar The Lobster is mijn favoriet op dit album. Decameron bevalt me het minst, maar verder staan er alleen maar fijne nummers op dit album.
In elk geval een album om eens wat vaker te beluisteren.
Op een te lage plaats 100 in de Best Ever Albums chart over 1968.

Heerlijk album. Meer 'n mix van folk en tegen de Westcoast-sound aanschurkende psychedelische rock, met overwegend sterke nummers en 'n paar goede covers van o.a Joni Mitchell en Dylan. Bovendien fraai gitaarwerk van Richard Thompson.
Geen Sandy Denny hier maar Judy Dyble heeft ook 'n hele mooie stem. Luister bijvoorbeeld maar 's naar
I Don't Know Where I Stand
Ian Matthews heette hier trouwens nog Ian MacDonald.

In alle jaren dat ik naar Fairport Convention luister ben ik nooit heel veel verder gekomen dan Unhalfbricking en Liege & Lief.

Tijd voor een projectje: alle studioalbums op volgorde van releasedatum, met dus deze self titled als eerste.

Zonder Sandy Denny, maar de stem van Judy Dyble is ook erg mooi. Verder voelt het een beetje onevenwichtig, al hoor je wel de potentie van de nummers.

Favorieten: Time Will Show The Wiser, I Don't Know Where I Stand.