Goddomme en weer een vergeten meesterwerk! 12 snarige gitaar, piano en echt orkest/koor partijen die je compleet wegblazen. Maar wel goed gedoseerd zodat je er op gaat zitten wachten. En geloof me het verrast en sleurt je er helemaal in. Paul Slade is iemand die later als songwriter voor veel bekende fransen nummers schreef en veel gevraagd werd voor 12snarige gitaar sessiewerk. Had er nog nooit van gehoord (en heeft niks met de band Slade te maken)maar voor mij is dit de komende weken genieten van een echt geweldig album, aanrader.
dit vond ik op t net:
Very good album, his second and best, many acoustic guitars and some too-electrical arrangement solutions, at times, but also a group of really beautiful songs. Paul Slade recorded his first two LPs on CBS, the only ones with some real folky lymph in their veins; from 1974 he often recorded songs in French, not much common for an Englishman. The title can be related to the (ghostly?) Vasseau drawing on the sleeve, from the legend of the cursed Flying Dutchman, which Heinrich Heine and Richard Wagner took inspiration from, about 150 - 170 years ago...
beetje Val stoecklein meets Donovan op de koffie bij Bill Fay maar vooral Origineel!
Ondanks (uiteindelijk: dankzij) de op het eerste gehoor nogal verdachte Neil Young-achtige stem een prachtige plaat, inderdaad. Favorieten zijn momenteel Anne Marie en My Life, maar dit kan elk moment weer veranderen.
Vreemd dat dit zo obscuur is gebleven.
Al Steward, Murray Head en zelfs Glen Campbell hoor ik soms in Slade's stem. Ja, ook Cat Stevens, hij is het allemaal. Behoort tot het Engelse clubje romantische zangers van de vroege jaren '70 en die ook in Frankrijk succes hadden.
Mooie muziek om met je meisje op je kamer te draaien en later weer als het uit is gegaan.
Zijn andere, "Life of a Man", is ook de moeite waard, soms wat ruiger, als je dat bij Paul kunt zeggen...
Na een plaat van hem krijg ik soms heel erg zin om heel erg hard die groep te draaien !