Fairport - Gottle O' Geer (1976)
Alternatieve titel: Fairport Featuring Dave Swarbrick
mijn stem
15 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Roots
Label: Island
-
When First into This Country (2:31)
-
Our Band (2:05)
-
Lay Me Down Easy (5:19)
-
Cropredy Capers (3:09)
-
The Frog Up the Pump (3:17)
-
Don't Be Late (3:24)
-
Sandy's Song (3:38)
-
Friendship Song (3:02)
-
Limey's Lament (4:35)
2
geplaatst: 12 augustus 2008, 20:13 uur
Begin 1976 lag Fairport Convention op zijn gat, na het vertrek van de halve band (Sandy Denny, Trevor Lucas en Jerry Donahue). Dave Swarbrick begon met de twee andere 'survivors' van de vorige line-up Dave Pegg (later in Jethro Tull) en Bruce Rowland (ex-Joe Cocker's Grease Band) aan een solo-album, dat echter snel onder de Fairport-paraplu kwam.
Helaas bleek het die naam niet waardig, wellicht vreesden ze dat al daar deel 2 van de bandnaam, Convention, opeens gedropt was. Er is ook nieteens sprake van een echte band hier: het zijn Swarbrick/Pegg/Rowland met een vooraaddoos aan gasten en sessiemuzikanten zoals Martin Carthy, Gallagher & Lyle en ex-lid Simon Nicol.
Het materiaal is halfslachtig met een enkele opleving maar nergens komt men ook maar in de buurt van wat je de échte Fairport Convention kunt noemen. De achterhoes toonde een versie van de band die ter promotie van Gottle o'Geer werd opgezet, maar er niet op speelde (!), met de Bretonse gitarist Dan Ar Bras, de jonge violist Roger Burridge en o.a. ex-Wizzard pianist Bob Brady. Deze Conventionloze Fairport was ook geen lang leven beschoren, maar eind 1976 voegde Simon Nicol zich bij het kwakkelende trio en klom de band, met Convention en al, uit het dal en richting redelijke stabiliteit - getuige de volgende albums The Bonny Bunch Of Roses en Tipplers Tales.
En zo bleef Gottle o'Geer achter als een te verwaarlozen rariteit in de FC-discografie. Vermijd het, tenzij je elke scheet van deze band verzamelt.
1.5 ster ...
Helaas bleek het die naam niet waardig, wellicht vreesden ze dat al daar deel 2 van de bandnaam, Convention, opeens gedropt was. Er is ook nieteens sprake van een echte band hier: het zijn Swarbrick/Pegg/Rowland met een vooraaddoos aan gasten en sessiemuzikanten zoals Martin Carthy, Gallagher & Lyle en ex-lid Simon Nicol.
Het materiaal is halfslachtig met een enkele opleving maar nergens komt men ook maar in de buurt van wat je de échte Fairport Convention kunt noemen. De achterhoes toonde een versie van de band die ter promotie van Gottle o'Geer werd opgezet, maar er niet op speelde (!), met de Bretonse gitarist Dan Ar Bras, de jonge violist Roger Burridge en o.a. ex-Wizzard pianist Bob Brady. Deze Conventionloze Fairport was ook geen lang leven beschoren, maar eind 1976 voegde Simon Nicol zich bij het kwakkelende trio en klom de band, met Convention en al, uit het dal en richting redelijke stabiliteit - getuige de volgende albums The Bonny Bunch Of Roses en Tipplers Tales.
En zo bleef Gottle o'Geer achter als een te verwaarlozen rariteit in de FC-discografie. Vermijd het, tenzij je elke scheet van deze band verzamelt.
1.5 ster ...
0
geplaatst: 13 juli 2023, 10:45 uur
Niet bijster interessante plaat; hoe dat komt legt koho hierboven goed uit. Vooral interessant als er van de traditionele folk-paden wordt afgeweken. Dit gebeurt op de funkgroove (maar mét viool) van Cropredy Capers, en op Limey's Lament, een humoristisch dat vooral werkt door de jolige cadans in combinatie met een bezwerende groove (wederom gecreëerd door violist Swarbrick). Ergens is een soort van Britse folk-versie van de hypnotiserende motief van All Tomorrow's Parties.
Verder is Sandy's Song qua melodie een aardige tweederangs versie van Let It Be.
Verder is Sandy's Song qua melodie een aardige tweederangs versie van Let It Be.
* denotes required fields.
* denotes required fields.