Ali Ag Amoumine - Takamba (2012)

repetitieve snerpende gitaar mantra's, begeleid met ongeleide aanmoedigingen en zang die in volume nooit boven de gitaar uitkomt en een dwingende percussie die van begin tot eind het zelfde ritme aanhoud en een houvast bied voor deze heerlijke chaos. Je kan er op dansen, maar het is ook zeer functioneel om op te zetten als je je huis aan het verbouwen bent of gewoon wil trippen zonder dat je drugs neemt. Er staat hierboven wel een indeling van nummers, maar het lijkt van begin tot eind hetzelfde nummer te zijn. Het is dwingend, hypnotiserend, consequent en agressief. Hier houden we écht van!

Dit is mij toch echt wat te eentonig, ik ben best een liefhebber van repetitieve muziek maar dit is me gewoon te saai.
Het is vooral op het ritme gebasseerd en daardoor is er weinig sfeer en gevoel.

Ben al bijna een jaar op zoek naar deze muziek... Ooit eens voorbij horen komen in een DJ-set van San Proper en sindsdien is mijn zoektocht naar deze plaat begonnen, met alleen de aanwijzingen dat ik kon horen dat het een typische Mali sound had. Dankzij Mr. Bojangles 5* werd mijn nieuwsgierigheid gewekt en voilá... weer een zoektocht voltooid Briljante plaat!

Takamba is niet alleen de titel van het album, het is ook de naam voor de muziek uit de streek Gao in Mali. Het album werd al in 2009 opgenomen, echter niet in Gao, maar 250km verderop in Timboektoe. Maar pas in 2012 op het exacte moment dat de strijd in Noord-Mali aanbrak werd het uitgebracht.

hier wat meer informatie over Amoumine.

Meeslepend, repetitief en exotisch. Het is allemaal vrij eenvoudig met een elektrische terhardent (snaarinstrument wat wel wat wegheeft van een banjo), een kalebas, en wat vocale uithalen.

Bericht verplaatst naar Ali Ag Amoumine