Abel Korzeniowski - W.E. (2012)

FENOMENAAL goede Score voor een vreselijk slechte film. Vooral Abdication en Brooklyn Faces schieten erboven uit.

Abel Korzeniowski is iemand om in de gaten te houden. Ik ben in het bezit van zijn drie grootste en bekendste scores, en ze zijn allemaal zeer sterk. Voor deze film heeft hij inderdaad een score geschreven dat de film niet verdiend. Magistrale en orkestrale muziek is wat je zal horen op deze score. De piano, viool en cello staan centraal in deze mooie score.
Bijna de volle punten, maar toch gaat een half puntje af voor het misbaksel dat Madonna dan nog eens pretentieus Masterpiece noemt... Mensen uw weze gewaarschuwd. Als de laatste noten van Dance For The Wallis hoort, spoed u naar de cd speler en ofwel zet je hem af of je spoelt hem terug. Als je het nummer van Madonna hoort, dan is gans je luisterervaring verpest.
Dus 4.5*

Wow, wat een prachtig album is dit. Lyrische, hyperromantische muziek.
Van deze componist ga ik meer beluisteren.

Inderdaad: mooi, erg mooi. Verwant ook aan het andere werk dat ik van Korzeniowski ken (Nocturnal Animals, A Single Man), al vind ik deze score dat niveau niet halen. Misschien omdat het wat nadrukkelijker romantisch is, misschien ook omdat ik die andere twee films met zoveel genoegen zag. (W.E. trekt me niet zo.) Daarbij valt me aan deze score op dat Korzeniowski eventjes Philip Glass nadrukkelijk imiteert: op zich niet zo erg, wel opvallend, en minder sprankelend dan zijn meer eigenzinnige werk, ook op deze soundtrack zelf.