Tribe of Astronauts - Percolations (2005)

Bij het zien van het woord percolations moest ik gelijk denken aan één van de voorlopers van het koffiezetapparaat, de percolator. Een toestel bestaande uit een metalen kan, een hole buis waardoor warmwater met hoge druk werd ingespoten naar een bovenliggend bakje met koffie waar het water vervolgens naar beneden kwam als een bakkie troost. Dit alles gepaard gaande met de nodige vieze geluiden. Met dat voorgaande heeft dit album niets mee te maken, want onder percolatie wordt verstaan, de neerwaartse beweging van water in de onverzadigde zone van de bodem, zoals dat wetenschappelijk wordt omschreven. Tot zo ver de natuurkunde van dit album en tijd voor wat informatie wie er achter Tribe of Astronauts schuil gaan. Dat is namelijk een moeilijke opgave, want de leden van deze band zijn niet met naam bekend. Met andere woorden er is niets te vertellen over hun achtergronden en rest er nu slecht één ding de muziek beschrijven die op dit album staat.

Bij het zien van het woord Percoaltions moest ik ook denken aan een plaat die mijn ouders hadden van de Italiaanse componist Giovanni Battisa Pergolesi die leefde van 1710 tot 1736. Op die plaat was rustige ingehouden klassieke muziek te horen. Die rust van die plaat treken de Tribe of Astronauts door op dit album Percolations. Het is zoals ik al schreef rustgevend te noemen wat er te horen is. Het doet me wat denken aan druppels water die naar beneden vallen in een groot waar verder niemand is dan de muzikanten en ik. Af en toe is het even stil en denk even dat er iets mis is met de cd-speler, maar vervolgens is daar het rustgevende getingel en getangel er weer. Na verloop van tijd is het dan ook niet moeilijk om voor te stellen dat het water is die langzaam maar zeker in een klein stroompje naar beneden gaat vanaf een berghelling. Het geeft daarmee antwoord op de vraag, waarom de stenen met de jaren zo’n mooie ronde vorm hebben gekregen. Na verloop van tijd krijg ik dan ook het gevoel dat ik vanuit de huidig tijd in de oertijd ben beland waaruit het al het leven nog moet uit ontstaan. Rustgevende klanken die nieuw leven symboliseren die op een voorzichtige ontdekkingstocht zijn. Hoe langer ik in die sfeer zit des te rustiger wordt ik in mijn donder. Muzikaal gebeurt er eigenlijk niets wezenlijks, edoch de bijzondere sfeer die met minimale middelen wordt opgewekt doet wonderlijk aan. Verder roept het een beeld op van een omgeving op waar men bezig is met klankschalen een bijzonder cerimonie te verrichten. Alle beslommeringen van alle dag lijken dus niet meer te bestaan. Zou ik nu niet zitten te tikken en me alleen op de klanken concentreren, dan zou ik zo trance kunnen raken.

Als de cd dan na een klein uur stopt heb ik dit in eerste instantie niet in de gaten. Het lijkt wel of de rustgevende klanken in mijn gedachten door blijven gaan, terwijl dat niet zo is. Mede daarom is dit prima muziek om op te onthaasten en even de maatschappij te doen vergeten. Een album voor de pure rust dus om even te vluchten uit de jachtige maatschappij. De productie is prima in orde.

Dit album is niet in de winkel te koop maar via nevenstaande link te downloaden.

http://www.last.fm/music/Tribe+Of+Astronauts/Percolations+%5BWebbed+Hand+wh064%5D