Minny Pops - Standstill to Motion (2012)

Ha leuk, een liveregistratie van een van Nederlands alleraardigste post-punk bands van weleer. Staat nu op de luisterpaal. Ga hem zo beluisteren.

Zo te zien veel nummers van Sparks in a Dark Room, dat een jaar later uitkwam. Ben benieuwd hoe dit live klinkt, ga luisteren

Intens album en weeral totaal anders dan de overige Minny Pops-albums. Gerard Walhofs gitaar overheerst, en hij klinkt nu en dan als een kruising tussen Keith Levene (Public Image Ltd.) en John McKay (Siouxsie). De nummers zijn lekker kort gehouden en de extra DVD is ook leuk meegenomen (sommige stukken ervan staan al op youtube). Het nummer 'Mental' is feitelijk 'Een Kus'.
Uitgebreider bespreking volgt.

Het volgende is het einde van een tijdperk. Zo opent zanger Wally van Middendorp het nummer Kogel.

Het einde van een stabiele Minny Pops-bezetting. Van oktober ’80 tot en met maart ’81 bestond de groep uit Van Middendorp (zang en tapes) , Wim Dekker (synth), Leon Van Zoeren (bas) en Gerard Walhof (gitaar). Het was dit viertal dat in november 1980 een Peel-sessie opnam (zie compilatie-CD ‘Secret Stories’) en optrad in Engeland, VS en Canada. Twee weken na dit optreden was Van Zoeren vervangen door ex-gitarist Stephan Emmer. Eind juni ’81 verdween Walhof en zijn karakteristieke gitaargeluid.

Van deze CD en begeleidende DVD, was enkel Kogel / Stralers (hier Jets genoemd) in ’81 uitgebracht als gratis single bij de tweede persing van debuutelpee Drastic Measures Drastic Movement.
Wat bleef er over van hun extreme Ultra-periode? Weinig, enkel Mono (hier op DVD en misschien het ontoegankelijkste wat deze formatie speelde) samen met Dolphin’s Spurt dat in januari bij Factory op single verscheen. Wel werd er nog op Ultra-avonden gespeeld.

Tien nieuwe nummers werden in die 5 maanden gespeeld. Het extreemst daarvan een van hun laatste songs, Son, waarop gierende gitaren dansen rond een simpele melodie van drie tonen. Tot de toegankelijke nummers horen dan misschien de nummers die later op single verschenen en het meest melodieus klinken (Time en Island). Ook op het pas verschenen Goddess (B-side van Spurt) is een mooie melodielijn toegevoegd (hier op DVD te zien).

Het is wel wennen aan de gitaren op de nummers die later op hun tweede LP Sparks in a Dark Room (zo’n 15 maanden later uitgebracht) zouden verschijnen. Door de gitaar hoog in de mix te plaatsen, werkt dit af en toe storend. Op de beelden klinkt de gitaar lager in de mix, met een vrijwel ‘clean’ geluid.

Nog 2 hoogtepunten halverwege de set in Kogel (op de Peel-sessie als Ice Cube Wall) en het monumentaal monotone Mental (het enige nummer dat voor dit optreden op een live single in de zomer van ’80 was uitgebracht en hier Nederlandstalig).

Ondanks de beperkingen als gevolg van het werken met tapes waardoor sommige nummers abrupt stoppen, een prima post-punk album.

Op DVD is de impact van de band live te zien. Van Middendorp die manisch met zijn bovenlijf zwaait, aritmisch klapt (Mono), met de vuisten slaat of stokstijf staat met de handen in het haar of met open handpalmen naast zijn lichaam. De andere leden statisch (vooral bassist Van Zoeren) of nauwelijks zichtbaar (Dekker).

Vreemd, evenals Van Middendorp’s enige aankondiging voor Blue Roses: “Okee, goedenavond. De hitte, de warmte, het zomerste nu…Het is nu lente”, met tussenin de opmerking uit het publiek: “Terug naar af!”