Wendy Rene - After Laughter Comes Tears (2012)

Jaren lang klagen fans van Stax (en haar bijbehorende dochterondernemingen; zoals Volt) op diverse internetfora dat er zo weinig materiaal van de uit Memphis afkomstige Wendy Rene is uitgebracht. Hier en daar verscheen er een liedje van haar op een verzamelaar, maar daar bleef het bij. Ze gunden haar indertijd al geen volwaardig album, en het leek erop dat die er ook nooit zou komen. Heden, verschijnt er dan eindelijk alsnog een compilatie-album, die zowel op CD als LP verkrijgbaar zal zijn, met alleen maar opnamen van Rene. Hij bestaat uit maar liefst 22 nummers, waarvan er toentertijd 11 op single werden uitgebracht met daarnaast 9 rare opnamen en 2 onuitgebrachte nummers; 4 daarvan werden opgenomen met haar toenmalige groep The Drapels, waar ook haar broer (Johnny Frierson) deel van uitmaakt(e). In het bijbehorende boekje zal naast niet eerder uitgegeven foto’s ook een interview met Rene te lezen zijn, waarin ze zal spreken over haar eerste optreden dat ze sinds vele, vele jaren gaf in September 2010 in New Orleans, ongeveer drie maanden nadat haar broer Johnny Frierson overleed.

Trivia: voordat Rene zich terugtrok uit de showbusiness zou ze in december 1967 nog een laatste maal optreden met niemand minder dan Otis Redding en The Bar-Keys, Rene bedacht zich echter de laatste minuut en bleef thuis. Een voor haar juiste keuze achteraf, want Redding en de leden van The Bar-Keys - op één bandlid na, zouden niet meer huiswaarts keren na het beruchte en tragische vliegtuigongeluk.

Angelo beschrijft hierboven al wat er allemaal op dit verzamelalbum After Laughter Comes Tears staat. Een ratjetoe aan nummers, maar wel zo ongeveer alles wat er is van zangeres Wendy Rene oftewel Mary Frierson uit Memphis. Een ander leuk trivia is dat uiteindelijk Otis Redding himself met de artiestennaam Wendy René kwam. En zij heeft als je wat langer naar het album luistert toch wel een aanstekelijke stem, op één of andere manier pakt dat me wel.

Omdat echt alles op dit album is gezet, zijn niet alle nummers even goed. Beste nummer, wat ook op de uitstekende verzamelaar Super Breaks vol. 3 staat, is de titelsong: echt heel mooi. Er staat nog meer moois op, zoals bijvoorbeeld Crying All By Myself, Last Love, He Hasn't Failed Me Yet & Reap What You Saw om maar eens wat te noemen. Als je into underground soulmusic bent, en southern soul in het bijzonder, dan is dit zeker een interessante cd.

En dan dat verhaal over het vliegtuig met Otis Redding & the Bar-Keys wat zij op het laatst toch maar niet nam: precies toen besloot ze definitief voor haar gezin te kiezen en niet voor haar carriere als zangeres te gaan. Geen voorprogramma bij die artiesten werd geen vliegramp met hen meemaken. Macabere timing.