Mika Björklund - Nocturne (2005)

Nocturne volgens het boek muziekterminologie nachtmuziek van korte duur in een langzaam tempo en meestal gecomponeerd voor piano. Het tempo is laag en het stuik muziek is lyrisch van karakter. Bekende componisten uit de klassieke muziek van nocturnes zijn onder andere Fréderic Chopin, Robert Schumann en Claude Debussy. Des te opvallender is dan ook dat de term nocturne nu ook gebruikt is binnen de moderne elektronische muziek van vandaag. Eén ding klopt al niet aan de nocturne van Mika Björklund, zijn compositie is niet van korte duur, wat gebruikelijk is voor een nocturne, maar van behoorlijke lengte.

Voordat ik overga met de beschrijving van de muziek een introductie wie Mika Björklund is. Vanaf zijn jonge jaren luisterde hij samen met zijn vader naar opera muziek. Zijn broer daarentegen luisterde graag naar rock en heavy metal. Met de jaren ontwikkelde Mika Björklund zijn eigen muzieksmaak. Muziek van artiesten als Kraftwerk, Vangelis, Ennio Morricone, Merzbow en Brian Eno behoren tot zijn favorieten. De eerste schreden op het gebied van elektronische muziek maakte Mika Björkund op de Commodore 64 computer van zijn broer.

De inspiratie voor dit album werd gevonden op een simpele manier. Mika Björklund vond de basis voor zijn compositie door het raam open te doen ’s nachts en ving daardoor de geluiden op van rustig verkeer en andere geluiden die overdag nauwelijks zijn te horen. Een eenvoudig gegeven wat op dit album mooi is uitgewerkt. De lange compositie begint met wat ik wil noemen industriële geluiden en verder een sfeer ver weg te zijn van de maatschappij. Veel is er dan ook niet te horen dan wat sferische geluiden. Totdat er wat ruimtelijk klinken tonen de compositie binnen komen. Verder is het vooral sfeer wat er te horen is die daadwerkelijk aan de nacht doet denken. Af en toe zijn er hier en daar wat klanken te horen die aan een verlatten industrie terrein of haven doen denken. Het spookt wat en het na sissen van grootte machines komen op een fraai uitgespannen sfeerbed de luidsprekers uit. Het roept daardoor een gevoel van verlatenheid op van ver weg te zijn van het dagelijks leven. De muziek zit op sommige plaatsen erg tegen de stilte aan wat het gevoel van de nacht alleen maar versterkt. Boven me zie ik dan ook een hemel met fonkelende sterren. Het is erg rustgevend te noemen en houdt me dusdanig aan de boxen gekluisterd dat ik de tijd helemaal vergeet als het ware. De lage tonen voelen aan als een warme deken en de verdere geluiden roepen echt het gevoel op van een rustige nacht. Op bepaalde moment wordt de muziek wat voller van aard, zei het subtiel. Het symboliseert daarmee mooi een tafereel wat aan de andere zijde van dampkring zich afspeelt. Over de hele linie gesproken is het een fraai stuk sferische stuk muziek wat door de duistere sfeer me danig aan de stereo doet kluisteren. Het vele laag wat er in zit zal geen pretje zijn voor de buren, edoch symboliseert wel mooi de donkerheid van de nacht.

Als ik dan ook mijn ogen sluit tijdens de lange compositie en niets hoeft te doen ben ik zo het gevoel voor tijd kwijt. Uitgerekte tonen geven me een gevoel van ruimte en tijd die heden ten dagen moeilijk zijn te vinden in de jachtige maatschappij van alle dag. Daarvoor is de muziek op dit album zeer geschikt om op te onthaasten. Niet direct te plaatsen klanken op een lage toon die erg prettig aanvoelt in de maag. Daarnaast is het best knap te noemen met hoe weinig klanken Mika Björklund me weet te boeien. Niet de makkelijkste muziek, maar zo te horen wel met de nodige zorg gemaakt. De zware bassen doorgronden mooi het laag van mijn luidsprekers. Het is echt nacht geworden en enkel de sterren aan het firmament geven nog wat licht in de duisternis. Na een kleine vijf kwartier is het dan ook vreemd als de cd stopt. De nacht heeft inderdaad plaats gemaakt voor de dag, edoch door de indrukwekkende compositie van Mika Björklund lijkt het ochtenddauw niet te willen verdwijnen.

Een bijzonder album komt daarmee tot een goed eind. En tijdens iedere luistersessie beleef ik de klanken steeds intenser, waardoor er voor mij sprake is van een groeialbum die voor nu al een dikke voldoende verdient. Een fraaie uitgesponnen compositie die het daglicht niet schuwt maar wel beter uitkomt in de nacht zoals het een goede nocturne betaamt.

Het album is in de winkel niet te koop, maar hier wel te downloaden:

http://www.last.fm/music/Mika+Bj%C3%B6rklund/Nocturne+%5BWebbed+Hand+wh054%5D