Eberhard Weber - Yellow Fields (1976)

Dit is echt een waanzinnige jazzfusionplaat, met echt prachtige composities.

Het baswerk van Eberhard is zo soepel en vloeiend, ongekend. Drummer Jon Christensen (die al vaker met ECM-artiesten zoals Garbarek en Jarrett meespeelt) is al even soepel en legt echt heerlijke grooves neer. Het maakt de dromerige muziek toch lekker swingend en spannend.

Het saxspel wordt weer eens verzorgd door Charlie Mariano (die speelde al eens bij Supersister en Embryo en nog duizenden meer). Charlie speelt ook twee instrumenten die ik niet ken: shehnai en nagaswaram. Dit zijn indiase instrumenten die de dromerige en mystieke sfeer van het geheel alleen maar vergroten.

Het (electrische) pianospel van Rainier Brüninghaus maakt alles af, met hier en daar wat synthtapijtjes voor de vorm. Brüninghaus speelde ook al op Colours of Chloe en blijft ook lang de vaste toetsenist van Eberhard.

Eberhard is een goede bassist met. zoals bekend, een soepele vloeiende manier van basspelen. Met een band zoals hierboven beschreven komt dat het best tot zijn recht en verveelt het niet snel.

In jazzkringen wordt deze plaat op handen gedragen. Hier op Musicmeter is het redelijk onbekend. Misschien dat anderen deze ook (her-)ontdekken. Ik kan het van harte aanbevelen.