Al zijn de albums van Webbed Hand niet te koop in de winkel moet wel gezegd worden dat ze desondanks zorg besteden aan de vormgeving van hun producten. Ook dit album heeft een virtueel hoesontwerp om door een ringetje te halen. Zonder moeite kan ik me een boeiend en spannend verhaal bij bedenken die leidraad kan zijn voor angstige droom die gepaard gaat met enige transpiratie. Kortom de presentatie van dit album is dik in orde. De informatie over de mensen achter spoonPhase is daarentegen summier te noemen. Eén naam achter dit project is Sam Hodge die ook werkt onder de naam Sir-Boy.
Dan de praktijk, oftewel, wat is er te horen op dit album. Direct naar de start zijn er angstige lage tonen te horen die aan angst en verderf doen denken. Die klanken zijn voor de buren wellicht minder prettig omdat ze gepaard gaan met zeer lage bassen. Ondanks dit punt van zorg zit ik weldra in een unheimische sfeer. De wind waait om het huis en roept daarmee een gevoel op van een onstuimige herfstnacht. De toon is dus al snel gezet in deze merkwaardige compositie. Het blijft maar naargeestig en gevoelsmatig zit ik op een hutje op de hei ver weg van de bewoonde wereld. Net op de momenten dat de desolate storm is uitgeloeid wakkert hij opnieuw aan. Gedurende de compositie krijg ik het steeds kouder en naar mijn idee trotseer ik het weerspektakel in mijn eentje in een uitzichtloze omgeving. Prettig is de sfeer allerminst en roept daarmee een bijzonder fraai beeld op van een nachtmerrie en een rusteloze nacht waarbij de slaap niet wordt gevonden. Van echte muziek is hier dan ook geen sprake het is meer een angstig sfeerbeeld wat uit de luidsprekers komt. Een ideale soundtrack om op te griezelen dus en de meest desolate gevoelens naar boven te laten komen. Net op de momenten dat ik denk de rust is wedergekeerd, wordt er opnieuw een blik aan angstige klanken geopend, waardoor spoonPhase me danig aan de stereo gekluisterd houdt. Geen muziek dus om gezellig op te zetten als je wilt dat je bezoekt blijft. Nee, het is meer een soundtrack om je terug te trekken in je schulp om dan vervolgens te huiveren in iets waar een horrorfilmmaker nog een puntje aan kan zuigen. Zoals ik al eerder schreef heeft het niets met pure muziek te maken, maar het is wel verdomde interessant om naar te luisteren. De vijfkwartier vliegen door de eerde genoemde factoren voorbij als het of net niets is, edoch het maakt wel de nodige angstgevoelens bij me los.
Met andere woorden dit album van spoonPhase bevat niet de makkelijkste muziek, maar geeft daarentegen een mooi beeld van een nachtmerrie. In gedachte zie ik dan ook een persoon woelen in zijn of haar bed om zo duiding te geven dat er angstige momenten meester van de persoon proberen te maken. Nadat de cd is gestopt heb ik behoefte om even naar het nieuws te luisteren om zeker te weten of de wereld nog draait en of er nog leven is. Een bijzonder album dus voor wie wil huiveren en luisteren. Met de nodige zorg gemaakt, al is dat wat vreemd omdat in deze context te melden.
Het album is hier te downloaden:
http://www.last.fm/music/spoonPhase/Nightmare+[Webbed+Hand+wh049]