The Residents - Eskimo (1979)

Zeer bijzonder album. Met Eskimo's heeft het allemaal niets te maken. Inuit maken totaal andere muziek. Maar het is een geweldige trip. IJskoud en met humor.

Dit is een briljante geluidservaring, waarin nep-eskimo legendes worden gebracht met nep-eskimo geluiden en nep-eskimomuziek.
Wat er niet nep is, is de intensiteit, inventiviteit en uniekheid van dit album. Het is echt een meesterwerk.

De DVD is helemaal een aanrader, waarbij het album in een erg mooie surroundversie te beluisteren is en je volledig wordt opgenomen in de Eskimofantasie van the Residents. Wat daarbij erg leuk is is dat de mzuiek wordt ondersteund met beelden en stukken tekst die beschrijven wat de muziek op dat moment voorstelt. Een nog diepere Eskomi-ervaring dus!

Geen idee hoe dit te omschrijven. Soms moet ik denken aan hoe walvissen en dolfijnen schijnen te communiceren. Ik kan er verder weinig mee. Of anders gezegd...het is aan mij niet besteed.
Album dat gedeeld 33 staat in de Oor jaarlijst 1979. Dat dan weer wel.

Dit is niet voor bangeriken stelt een recensent. En terecht.
Begin jaren 80 heb ik ooit een lp van the Resident gekocht 'Tunes of two cities' , een heel apart album, met eigenlijk wel wat humor. En tot mijn verrassing zag ik deze cd in een kringloop in Frankrijk. Nu heeft Frankrijk ook nogal wat avant garde, denk aan bijvoorbeeld Magma, Gong.
The Residents was (en is) een band vol geheimen, wie er precies achter zit, wie de leden zijn is nog steeds on bekend.
Hardy Vox moet een tijd zeer betrokken zijn geweest, maar verder is er weinig bekend.
Het is echte avant garde, vandaar ook dat er maar een kleine groep hier van houdt.
Dit album moet je als één geheel beschouwen. Een soort soundcheck, een soort soundscape, maar het is heel moeilijk uit te leggen. De extreem vreemde gezangen, geluidseffecten (wind, water, andere), gitaarsolo's en af ​​en toe vreemde percussie maken dit tot een van de meest vreemde en unieke albums die ooit zijn opgenomen. Er worden eskimo instrumenten gebruikt : kooa (snaarinstrument van hondenhuid), pooeye (fluit van walvisbot), sedrak (percussie van walvis botten), verder nog veel meer percussie ( segook, annorak, atseak). Aangezien de eskimo's maar 5 noten gebruiken, probeert deze band dat soms ook te doen. Naast veldopnames, is er ook elektronica en wordt er ook van alles doorheen gesammpeld.
Ben je de visite zat, zet dit op en het huis is spoedig leeg. Het is geen muziek, maar allerlei soundexperimenten door elkaar.
Het is ook in het oeuvre van the Residents een buitenbeentje, bij de andere platen staat vaak een enkele soort muziek centraal, die wel vaak erg verwrongen wordt, maar dit is een compleet nieuw perspectief op muziek en een reis die je nooit zult vergeten. Maar zoals ik al begon , dit is alles behalve voor bangeriken. Je moet het ergens ondergaan. Er zijn ook nogal wat gastmuzikanten, waaronder Fred Frith op gitaar.
Ja, wat moet je hier voor punten voor geven. Bij ProgArchives zijn er nogal wat mensen die dit album bijzonder hoog scoren. Het is dan ook wel uniek.