The Residents - The Tunes of Two Cities (1982)

Het tweede album uit de Mole Trilogy staat los van het verhaal zoals verteld in deel 1 (Mark Of The Mole). Dit album is een verzameling warm klinkende jazzy instrumentals die de volksmuziek van de Chubs voorstellen. De andere nummers vormen de muziek van de Mole People en deze zijn meer experimenteel en intens.
Het is door dit contrast een wat vreemde verzameling geworden, maar het is toch zeer luisterbaar

ik houd heel erg van deze ongrijpbare, avantgardistische muziek.

Voor 10 gulden (in de uitverkoop) nam ik dit album mee uit mijn begin jaren 80 lievelings platenwinkel 'Sinking Ship Record Shop" , waar ik het idee had dat ik er persoonlijk voor zorgde dat deze winkel niet failliet ging. Ook al vond ik niet echt iets van mijn gading, toch nam ik altijd wel iets mee.
Nu vond ik in dit platenzaakje bijna altijd wel iets en de eigenaar zocht vaak ook wel iets wat hij dacht dat me zou bevallen.
In die tijd , begin jaren 80, las ik veel over nieuwe muziek in 'Vinyl' de progressieve tegenhanger van 'Oor', die werkelijk alle kanten opging. In juni 1983 stond er een artikel over the Residents met de mooie titel 'van eskimo tot mol'. Over de 'eskimo' cd heb ik al wat geschreven. The Residents (nog steeds onbekend wie de leden zijn) begonnen aan een groot project, the Mole Trilogy. Nooit voltooid, na deel 1 en 2 volgde nog wel deel 4, maar deel 3 is nooit gekomen. In deel 1 'Mark of the Mole' wordt de problematiek geschetst, in deze denkbeeldige wereld leven bovengronds de levensgenieters de 'Chubs' die het goed hebben en onder de grond 'the Molls' de hardwerkende onderwereld. Ze zijn door een natuurramp door de woestijn en zee bij the Chubs gekomen en worden door de Chubs als slaven behandeld. Er moet ook een theaterversie zijn. Een verhaal over een politieke en sociale strijd. In ieder geval bij het tweede deel 'the tunes of two cities' richt de band zich vooral op de verschillen in culturen en dan vooral door de muziek. Ongeveer om en om horen we een lied van the 'Chubs' en en dan the Molls', De songs van the 'Chubs' zijn over het algemeen vriendelijke vrolijke jazzy songs, met bigband achtige instrumenten. Geen echte , want bijna alles komt uit de synths.
De muziek van the 'Molls' is duister, onheilspellend en industrieel. Een groot verschil tussen de culturen dus, duidelijk op deze plaat belicht.
Ook dit keer kregen de Residents wat hulp van gastmuzikanten : Snakefinger (op gitaar) en Norman Salant op sax.
Enkel op het laatste nummer is zang te horen (Nessie Lessons).
In ieder geval kwam ik begin jaren 80 met deze elpee op mijn gehuurde kamer, maar veel achtergrondinformatie was lang niet altijd voor handen, zoals nu wel het geval is.
Dus pas later beter besefte ik hoe ik deze plaat moest interpreteren. Hierdoor ook niet heel erg veel beluisterd, de contrasten waren vanzelfsprekend groot.
Sommigen vinden dit album redelijk beluisterbaar, zeker in vergelijking met het oudere werk van the Residents (waaronder 'eskimo'), de fans van juist die avant garde periode kunnen niks met dit album. Vinden het heel slecht, ook doordat er geen enkel akoestisch instrument wordt gebruikt, maar bijna alles uit de synthesizers komen.
Nu ik het na zoveel jaar weer eens beluister, vind ik het zeker niet slecht. Natuurlijk klinkt het wat goedkoop door het gebruik van de synthesizers, maar er zit wel bepaalde structuur en vooral ook wat toegankelijkere muziek in.
Maar ook nu weer apart en dat blijkt ook hier wel uit het aantal stemmen en berichten. Toch past het wel in die typische beginjaren 80. The Residents waren al wel in de jaren 70 begonnen, ook toen was er veel mogelijk , maar hebben het op eigen wijze doorgezet in de jaren 80 met in hun kielzog meer van die vreemde avant garde achtige artiesten, zoals Throbbing Gristle, Chris and Cosy, the 'oude' Virgin Prunes en vast en zeker nog veel meer obscuurs.
Toch weer leuk om deze op te zetten.