T.R.A.M. - Lingua Franca (2012)

T.R.A.M. is een supergroep met leden van Animals As Leaders, Suicidal Tendencies en The Mars Volta. De muziek is compleet anders dan wat de leden normaal doen, zo is Animals As Leaders instrumentale progressieve metal, Suicidal Tendencies thrash metal/hardcore en The Mars Volta psychedelische progressieve rock (?).

Maar hier wordt er geweldige Jazz/Fusion gespeeld. T.R.A.M. klinkt als Mahavishnu Orchestra anno 2012 en dat is echt een heel groot compliment aangezien ik die groep erg hoog heb staan. Ook de fusionperiode van Miles Davis is goed te horen in de muziek. De nummers zitten geweldig in elkaar en hebben heerlijke saxofoonstukken en prachtige gitaarsolo´s. De drumwerk is echt heel erg goed en heeft ook iets van Billy Cobham weg.

Het enige minpuntje is dat deze CD maar 29 minuten duurt. Aan de andere kant krijg je 29 minuten constante topkwaliteit van topmuzikanten. Nu 4,5 ster maar er kan wel eens een halfje bovenop komen. Klasse!

Dan zal ik deze binnenkort ook maar eens gaan beluisteren.. Niet dat ik tijd over heb, uiteraard.

Mahavishnu Orchestra vind ik ook wel interessant, en de fusionperiode van Miles Davis.. Wat bedoel je daar concreet mee, Don Cappuccino? Ik noem mezelf niet meteen een kenner, dus ga ik geen domme uitspraken doen.

Met de fusionperiode van Miles Davis bedoel ik vooral zijn livealbums van de begin jaren ´70: Live Evil, Agharta en Pangaea. Daar gaan ze ook af en toe behoorlijk tekeer en daar moet ik bij T.R.A.M. af en toe echt aan denken.

En hij duurt maar 29 minuten.

Die live-albums ken ik niet, de meest gedurfde plaat van Davis die ik ken is volgens mij 'Bitches Brew', en dat vind ik ook gelijk de mooiste die ik van 'm ken. Maar goed, deze plaat ga ik zeker beluisteren!

Vergeet dan niet tribute to Jack Johnson van Miles, heren.

Anyway, was getipt, is geluisterd en reeds zeker goedgekeurd. Album intro pakt het direct op en weet het startsein te geven een een half uurtje lekker pielen en blazen. Toch behoorlijk stevig gitaarwerk zonder dat gevoel te geven. Enig puntje van kritiek van mijn kant; de drums hadden wel wat energieker/ steviger gemogen. Maar ja, details details details.

Die ken ik dan weer niet, hij staat op mijn lijstje om te beluisteren.

Sterke EP, een mooie samensmelting van jazz en rock. Het rock gedeelte zit hem vooral in de sterke gitaarsolo's. Maar voor het jazz gedeelte krijgen we sterke saxofoon melodieën en jazzy drums. 4*

Bij vlagen een zeer sterk album.
Ik vind alleen dat het vaak chaotisch wordt door de blazers, maar dat heeft meer te maken met mijn jazz kennis volgens mij.

Ik ga dit album zeker nog wat kansen geven, want dat is het waard.

Oerdegelijk plaatje, dat jammer genoeg niet altijd de aandacht weet vast te houden, en dat ondanks zijn korte speelduur. Een fusie tussen jazz en rock die me soms een beetje aan 'Bitches Brew' doet denken, al is die plaat nog wel van een ander niveau, zeg gerust, van een andere planeet.

Maar als debuut-EP is dit zeker niet slecht, er zit potentieel in, ik hoor hier en daar erg goeie ideeën. De uitwerking kan nog wat interessanter, ik blijf soms een beetje steken in de structuren, als was het drijfzand.

3 sterren

Het album van T.R.A.M. doet mij erg denken aan John MacLaughlin's Extrapolation. Jammer dat het zo'n korte duur heeft.
Ik vind het een fijne ontwikkeling. Waar The Mars Volta en Animals As Leaders steeds meer het pad volgen van de elektronische muziek, T.R.A.M. maar ook Opeth een greep doen naar de "heritage". Muziek die mij raakt.