Boney M. - Oceans of Fantasy (1979)

Gotta Go Home is nog wel genietbaar!

Die hoes...in welke studio hebben ze die foto gemaakt zeg!!!!!???? Oh man!!!!!

Die hoes is fantastisch. de rest overduidelijk niet.

Op deze slagen ze er zelfs in om geen halve goede single te plaatsen, El Lute is van het allerslechtste en meligste der meligste troep die ik ooit gehoord heb.
Bweurk!

Boney M had toen beter opgedoekt kunnen worden, want de inspiratie begon bij dit album op te drogen. "Bahama Mama" is een flauw aftreksel van hun vroegere hits, "El Lute" is dat van "Fernando" van Abba.
"Gotta Go Home" vind ik wel geslaagd en "Ribbons So Blue" en de titelsong mogen er ook zijn.

Nou, dankzij Gotta Go Home toch nog een 3. Hold on i'm coming ook leuk (oude soulkraker uit 60's en rond die tijd ook hit voor precious wilson, zangeres van eruption (van one way ticket, i can't stand the rain, best goed!)

Heerlijke plaat! Niks mis mee! Let is all be music, met Precious Wilson, wat een klapper! Niks mis mee, helemaal (over de) top!
Boney M ten voeten uit, en wat nou goed of fout! Toen was het goed, nu is het "fout', wat mij betreft overheerlijk goed fout, en heerlijke sound!

wat nou 'opdoeken', beetje subjectief vind je zelf ook niet?
inderdaad, geen rivers of babylon te bekennen, maar wel een lekkere herkenbare sound, en ja, ik weet he"t: ook dat is subjectief!

Met bonus track My Friend Jack probeerde Frank Farian het trucje te herhalen van de succesvolle single Painter Man een jaar eerder. Dat laatste nummer was een cover van The Creation. My Friend Jack was rond 1967 een hit in Duitsland voor de Britse groep The Smoke. In Engeland werd het nummer meteen door de BBC in de ban gedaan; het nuttigen van een suikerklontje was een dubieuze aangelegenheid geworden omdat men zo LSD slikte. De Duitsers hadden er minder moeite mee. De cover van Boney M werd een beetje gecensureerd maar de single was niet bijzonder succesvol. Het origineel van The Smoke is veruit te prefereren.
Met Gotta Go Home heeft dit album nog een aardige en redelijk succesvolle single.

en dan duurt dat nummer ook nog zo lang! Bahama Mama is dan vele malen beter, maar duurt dan weer zo kort.

No time to lose, Let it all be music en Hold on I'm coming zijn toch aardig.
Zet hem wat harder want deze elpee is op laag volume geperst ivm bijna 1 uur.
In De Hitkrant kreeg deze elpee 3 van de 5 ballen is goed (door Mick Boskamp).

De nummers van Boney M. met meer dan alleen goede sound dus ook met muzikale waarde ziin zo en zoal niet echt bekend:
African Moon van de dubbele elpee versie van Boonoonoonoos is een voorbeeld:
https://youtu.be/GYyGjUs642w

afgelopen weekend de lp bij een kringloop tegengekomen op vlekkeloos vinyl. En het volume van de persing is behoorlijk goed.
De kracht van dit album ligt op kant A.

Nou, ik heb m ook gevonden in de kringloop, alleen niet expres. Als je denkt voor 50 cent een plaat van Bob Dylan op de kop te hebben getikt, dan sta je toch wat raar te kijken als dit bij thuiskomst in de hoes zit.

Maar goed, dan maar disco op de speler vanavond. 2,5 ster, vooral voor Gotta go home.

Vrij lage waardering voor deze plaat, en ik denk dat dit, gezien de reacties, vooral komt door de stemmen die in de jaren '00 zijn uitgebracht. En, eerlijk gezegd zou ik dit album in de jaren '00 waarschijnlijk ook geen voldoende hebben gegeven.

Maar luisterend met de oren van 2025 kan ik niet anders zeggen dat ik een prima, uitstekend geproduceerde discoplaat hoor. Ik denk dat Boney M. een tijdlang als minderwaardige disco of camp is gezien, is en Boney M. in de jaren '20 weer helemaal kan. Vorige week heb ik op een feestje de maxi-single van Rasputin gedraaid, en werkelijk iedereen stond uit z'n dak te gaan op de dansvloer. Dat had ik in 2005 niet zien gebeuren.

Helaas geen 'Rasputin' op Oceans of Fantasy, maar verder is er op dit album meer dan genoeg te genieten. De topper is natuurlijk Gotta Go Home, maar ook Bahama Mama, Let It All Be Music en No More Chain Gang kun je tegenwoordig best weer op een feestje draaien. Verder staan er nog een aantal rustige nummers en een paar min of meer geslaagde geslaagde covers op het album.

Ik geef het album 4 sterren, en wie weet over een jaar of vijf misschien nog nog een halfje meer.