The Soul of Jazz Volume 3 (1995)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Jazz / Soul
Label: Verve
-
Ramsey Lewis - John Henry (2:27)
-
Roy Hargrove - Greens at the Chicken Shack (5:43)
-
Nina Simone - Brown Eyed Handsome Man (2:02)
-
Jon Hendricks - Yeh! Yeh! (2:03)
-
Oscar Peterson - Mas Que Nada (2:24)
-
Cal Tjader - Eddie Palmieri Along Comes Mary (3:20)
-
Willie Bobo - Boogaloo in Room (2:35)
-
Kenny Burrell - See See Rider (3:30)
-
Roland Kirk - Fall Out (3:00)
-
Jimmy Smith - One for Members (6:43)
-
Dave Pike - Big Schlepp (4:06)
-
Directions in Groove - Sweet Thing (5:46)
-
Wynton Kelly - Kelly Roll (3:48)
-
Orchestre National de Jazz Laurent Cugny - It's About That Time (5:36)
-
Jimmy Smith - Organ Grinder Swing (2:14)
0
geplaatst: 21 februari 2012, 11:52 uur
Waarschuwing: Dit is een album met zeer goede jazz.
Anders dan de categorisering hierboven doet vermoeden heeft dit album niet veel meer met "soulmuziek" te maken dan met andere muziekstijlen. Degene die serie heeft samengesteld heeft met de titel de kern van wat Jazz is willen typeren.
Als je bij allmusic kijkt hoe men daar dit album tracht te categoriseren dan geven ze aan dat deze serie thuis hoort in: Vocal Jazz, Afro-Cuban Jazz, Crossover Jazz, Hard Bop, Jazz-Pop, Latin Jazz, Post-Bop, Soul Jazz (daar heb je hem
) en World Fusion.
De andere vier deeltjes heb ik (nog) niet, maar wil ik graag verwerven. De gepresenteerde artiesten in de serie is zeer breed en natuurlijk niet volledig. Dat lukt ook niet met 5 albums.
De muziek in dit deeltje heeft raakvlakken met andere muziekstijlen, zoals het de jazz betaamt, Veel latin invloeden en natuurlijk ook blues. Bijzonder is het nummer van Nina Simone die een rocknummer van Chuck Berry zingt dat door meer artiesten in de hun kenmerkende stijl is uitgevoerd. Bijv de country uitvoering door Waylon Jennings.
De bewerking van de popsong Along Comes Mary van The Association door vibrafonist Cal Tjader is een fraai voorbeeld hoe de jazz andere muziekstijlen kan bewerken en absorberen.
Latin komt goed uit de verf bij Oscar Peterson. Het leuke is dat je de instrumentals van hem en Jimmy Smith direct herkent, omdat ze zijn gebruikt als jingles van populaire radioprogramma's.
Oud en jong zijn goed vertegenwoordigd. De blazers Roland Kirk en Roy Hargrove staan er op.
Liefhebbers van de jazzgitaar komen met Kenny Burrell natuurlijk aan hun trekken, maar let eens op One for Members van organist Jimmy Smith. In dit nummer heeft Phil Upchurch een prachtige gitaarsolo.
Directions in Groove spelen het zeer intrigerende nummer Sweet Thing. Die wil ik wel een live horen spelen.
Voor hen die jazz van één artiest teveel van het goede vinden en een goede indruk willen krijgen wat jazz is, is dit album, en wellicht de hele serie, een aanrader.
Ik geef het album 5 sterren.
Anders dan de categorisering hierboven doet vermoeden heeft dit album niet veel meer met "soulmuziek" te maken dan met andere muziekstijlen. Degene die serie heeft samengesteld heeft met de titel de kern van wat Jazz is willen typeren.
Als je bij allmusic kijkt hoe men daar dit album tracht te categoriseren dan geven ze aan dat deze serie thuis hoort in: Vocal Jazz, Afro-Cuban Jazz, Crossover Jazz, Hard Bop, Jazz-Pop, Latin Jazz, Post-Bop, Soul Jazz (daar heb je hem
) en World Fusion.De andere vier deeltjes heb ik (nog) niet, maar wil ik graag verwerven. De gepresenteerde artiesten in de serie is zeer breed en natuurlijk niet volledig. Dat lukt ook niet met 5 albums.
De muziek in dit deeltje heeft raakvlakken met andere muziekstijlen, zoals het de jazz betaamt, Veel latin invloeden en natuurlijk ook blues. Bijzonder is het nummer van Nina Simone die een rocknummer van Chuck Berry zingt dat door meer artiesten in de hun kenmerkende stijl is uitgevoerd. Bijv de country uitvoering door Waylon Jennings.
De bewerking van de popsong Along Comes Mary van The Association door vibrafonist Cal Tjader is een fraai voorbeeld hoe de jazz andere muziekstijlen kan bewerken en absorberen.
Latin komt goed uit de verf bij Oscar Peterson. Het leuke is dat je de instrumentals van hem en Jimmy Smith direct herkent, omdat ze zijn gebruikt als jingles van populaire radioprogramma's.
Oud en jong zijn goed vertegenwoordigd. De blazers Roland Kirk en Roy Hargrove staan er op.
Liefhebbers van de jazzgitaar komen met Kenny Burrell natuurlijk aan hun trekken, maar let eens op One for Members van organist Jimmy Smith. In dit nummer heeft Phil Upchurch een prachtige gitaarsolo.
Directions in Groove spelen het zeer intrigerende nummer Sweet Thing. Die wil ik wel een live horen spelen.
Voor hen die jazz van één artiest teveel van het goede vinden en een goede indruk willen krijgen wat jazz is, is dit album, en wellicht de hele serie, een aanrader.
Ik geef het album 5 sterren.
* denotes required fields.
* denotes required fields.