Benjamin Orr - The Lace (1986)

Schitterend album van (wijlen) Benjamin Orr. Zijn prachtige warme maar toch zekere geen softe stem maken de nummers bijzonder. Vooral de ballads 'When You're Gone' (allermooiste van dit album), 'Stay the Night' en 'This Time Around' zijn uitstekend. Ook staan er verschillende up-tempo nummers op zoals 'Too Hot to Stop'. Deze cd is moeilijk te verkrijgen, maar gelukkig heb ik er één in mijn bezit.
Helaas is Benjamin Orr, die vooral bekend was als bandlid van The Cars, ten gevolge van een ziekte (kanker meen ik) al een aantal jaren geleden overleden. Voor zover ik weet is dit het enige solo album, dat hij heeft gemaakt.

The Lace kreeg op 15 augustus een re-release en is nu ook beter verkrijgbaar.

Deze LP laatst nog voor heel weinig gevonden in de proef persing. hele aardige plaat overigens

In de lente van 2014 leren kennen en deze plaat verklankte exact mijn treurige gevoelens van die tijd. Natuurlijk doet elke track denken aan zijn warme zang van de megahit `Drive` van The Cars. Maar voor mij reflecteert deze plaat precies wat er qua 80s pop allemaal gebeurde in de tropenjarenl 84-85-86.... Ik heb een zwak voor zoete, commerciële, radiovriendelijke, mainstream 80s pop en deze plaat laat het allemaal horen. Met Stay The Night (doet me denken aan Is This Love van Whitesnake, zeer effectieve, steeds repeterende toetslijnen), Skyline en When You`re Gone als grootste toppers. Deze plaat staat in mijn top 10.

Ik vond Drive van The Cars zo een fantastische song, maar toen ik naar andere muziek van The Cars ging luisteren viel me dat allemaal erg vies tegen. Ik vond het gewoon echt helemaal niks. En dat is toch een andere zanger, dacht ik nog.

Wat bleek nou; Benjamin Orr zong 'Drive' en dus op zoek naar meer van deze kerel en wat blijkt; deze soloplaat is helemaal in lijn met geweldige 'Drive'. Geen punten voor The Cars maar een dik verdiende 3,5 punt voor deze lekkere AOR-plaat.

Heartbeat City niet beluisterd?, Mssr Renard? En het solowerk van de (top) zanger??

Ik blijf bij mijn standpunt dat ik de nummers Stay The Night en When You're Again erg sterk vind. Kanttekening is het veel te harde drumgeluid. De drums komen op de hele plaat uit een machine en missen daardoor dynamiek en gevoel, wat het een erg machinaal en wat zielloos geluid meegeeft. De snaredrum is zo hard en heeft zo een lange decay, dat het alle instrumenten overstemt. Er zit ook veel te veel reverb op die drums. Maar goed, dat hoort ook erg bij die tijd. Dat maakt wel dat de muziek niet echt tijdloos is.

Songmatig steekt het best goed in elkaar. Het zijn wat standaard structuren en arrangementen maar Orr weet deze op zo'n manier in te kleuren (met zang en synths) dat het wel lekker wegluistert. Het is wel allemaal erg van het niveau 'guilty pleasure'. Het is uiteindelijk toch wel zijn blue-eyed-soulstem dat deze plaat naar een goede gemiddelde trekt.

Dat lijkt mij wel. Misschien was ik niet duidelijk in mijn bericht. Ik zal iets meer uitweiden: ik ken Drive van Cars al bijna 40 jaar, en vind dat een heerlijk nummer. Ter verduidelijking; ik ken het nummer van deze lp: Hold Me Tonight - 26 Romantic Popsongs

Toen ik op zoek ging naar The Cars (en uiteraard uitkwam op Heartbeat City) vond ik het helemaal niks. Waarschijnlijk omdat het zo afwijkt van Drive. Ik vind Rik Ocasek ook geen leuke zanger, daarbij is The Cars vooral een new wave-band en geen rockband. Heel kort gezegd; ik vind Cars echt vervelende muziek maken en Drive wijkt heel erg af van de rest van de muziek. Daarom bevalt mij deze plaat van Benjamin Orr.

Deze plaat van the late great Ben Orr wordt dit jaar 40...Ben is helaas al geruime tijd niet meer onder ons en liet ons solo enkel dit schijfje na. Typische productie van toen (luister even naar Joni Mitchell's dog eat dog, ook met producer Larry Klein) maar wat kan ik zeggen van toen...Dat ik deze plaat goed vond (net als die van Joni van een jaar eerder trouwens). Het is maar dat ik soms wel eens wat negatiefs lees over "80's producties" op deze site
Terug naar deze plaat. Ben is inderdaad de blikvanger met zijn fantastische stem. Bij The Cars mocht hij een paar nummers per album zingen terwijl hij daar ook de beste zanger was. Het sentiment van Mssr Renard hierboven deel ik wel een beetje. Ook ik betrap mij er op dat bij albums van de Cars ik wel eens durf "skippen" naar de nummers waarop enkel Ben zingt.
Deze plaat was voor Ben niet echt een doorslaand (commercieel) succes en ik verwachte toen eigenlijk dat er meer zou komen (zeker nadat The Cars er na 1987 de brui aan gaven). Maar er kwam nooit een opvolger. Maar deze blijft ook na 40 jaar een goede plaat met een goede zanger geheel voorzien van die vertrouwde "80's productie" die daar nu eenmaal mee verbonden is.