Ghostheory - Swan Songs (2011)

Over wat te horen was op de voorganger, Shekinah, was ik al aardig enthousiast. Dat was pure klasse van de bovenste plank. Daarom begin ik met goede hoop aan de opvolger ervan. Eén ding moet me al van het hart, en dat is dat het virtuele hoesontwerp door een ringetje is te halen en in het groot niet zou misstaan aan de wand boven de bank. Een waar schilderij pur sang dus.

Lange tracks zijn voor zowel de luisteraar als de maker ervan een uitdaging. Weet de maker de luisteraar vast te houden zonder te verzanden in om het plat te zeggen in eindeloos gepiel. Daarentegen is het ook voor de luisteraar een uitdaging. Weet hij of zij gedurende de compositie de aandacht bij de muziek te houden zonder daarbij de neiging te hebben even door een tijdschrift te bladeren of te checken of er toevallig nog een ongelzeen e-mail in de computer staat. Kortom er staat een wederzijdse duel te wachten.

Swan Songs begint met geluiden die aan de branding doen denken. Het kost me geen enkele moeite rondvliegende zeemeeuwen voor te stellen. Hier en daar wat rennende honden en andere geluiden die aan strand doen denken. Tot dat deze ineens lijken te verdwijnen. Wat overblijft is een zwaar geluid wat aan een scheepsmotor doet denken. Voor mijn gevoel varen we de haven uit en kiezen het ruime sop. De zee lijkt een uitzichtloos grootte plas water en door de donkere klanken uit de boxen lijkt het wel diep in de nacht. Muzikaal vindt er niet al te veel plaats, maar wat er qua sfeer te horen is doet het mij wel enigszins aan de boxen kluisteren. Het brengt me ook terug naar één van mijn eerste nachtelijke tochten per boot naar Engeland. In de hut wat gesnurk van mede passagiers, maar daarnaast ook het gedreun van de zware motor op de achtergrond. En op het dek enkel de sterren die fonkelen en het geluid van water wat tegen het schip klotst. Halverwege het stuk heb ik dan ook het gevoel dat het leven op het land erg ver weg is. Alleen geluiden die me aan verdwaalde zeemeeuwen doen denken zijn te horen tot dat na verloop van tijd toch heel subtiel de scheepsmotor opnieuw in het geluidsbeeld verschijnt. De nachtelijke tocht geeft zo wat van haar geheimen prijs, al moet eerlijkheidshalve worden gemeld dat het wel de nodige concentratie vergt om het te volgen omdat de muziek erg tegen de stilte aan zit en de verandering subtiel zijn zoals ik eerder schreef. Knap is het in ieder geval dat Ghostheory met een minimum aan klanken een compleet verhaal weet neer te zetten wat doet denken aan op een groot schip bezig te zijn met een nachtelijke manoeuvre van enige importantie.

De kleine drie kwartier die het stuk lang is houden me dus aardig aan de stereo gekluisterd. Wel moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat dit niet iets is om dagelijks in de cd-speler te doen, want mijn gevoel zegt dan dat het mooie er dan snel af kan zijn. Sporadisch gebruik valt dus aan te bevelen na een drukke dag bijvoorbeeld. Om je dan vervolgens te laven in een bijzondere sfeer.

Het album is niet te koop, maar via onderstaande link wel te downloaden:

http://www.last.fm/music/ghostheory/Swan+Songs+%5Bwh184%5D