Steve Thorne - Crimes & Reasons (2012)

Hoewel hij officieel nog niet uit is, heb ik hier wel al een officieel exemplaar liggen. En dhr. Thorne flikt het weer. Vond ik voorganger Into The Ether achter af een beetje tegenvallen (heb hem een paar dagen nog ff gedraaid om het te checken), deze pakt de draad weer op lijkt het daar waar hij na de eerste 2 albums was gebleven. Intelligente songs en er is ook weer wat meer ruimte voor instrumentale passages. Frappant genoeg maakt hij nu veel minder gebruik van extra muzikanten (de drums en een verdwaalde gitaar- of fluitpartij) en doet hij nagenoeg dus nu alles zelf.

IJzersterke plaat die net name naar mate het album vordert me meer en meer bij de kladden pakt. Moth To Flame en sluitstuk Distant Thunder zijn voorlopgie hoogtepunten.

Ik ben er nog niet uit of deze beter is dan "Into The Ether", maar dit album toont wel weer aan dat Thorne een ongelooflijk begenadigt singer/songwriter is die niet specifiek aantrekkelijk is voor de (neo)prog liefhebbers. Ook hier weer sterke songs, zonder overdreven lengte gecomponeerd. Deze man verdient echt meer bekendheid.