O.L.D. - Old Lady Drivers (1988)

Zeer vermakelijke grindcore die je maar niet al te serieus moet nemen. Opmerkelijke Clapton-cover (Cocaine) . Is overigens alleen op LP verkrijgbaar .

Allemachtig ..haha..dit was ik helemaal vergeten ..geweldig dit.
Je werd helemaal geschift van die hoge krijs en die disney stemmetjes.

enkele leden doen nu projecten als sunO))) enzovoorts

O, wat houd ik van deze site...nooit gedacht dat ik dit album nog ergens tegen zou komen...i.i.g niet de hoes.
Dit is een geweldige plaat, dan toch zeker voor mij.
Aleen die hoes al. Heb dit album destijds veel gedraaid, samen met Death's Leprosy, de zwaarste die ik toen in huis had.
Jammer dat ik de plaat niet meer heb, kan bij duivel niet bedenken hoe dat is gekomen.
FunnCore van de bovenste plank.

Is dit nog steeds verkrijgbaar...cd/lp? Anyone?

Inderdaad meesterlijke plaat als je de zwarte humor erin ziet. Cocaïne is inderdaad even weird als geniaal. Andere toppers zijn o.a. Wisdom lost (Where are my dentures.. where are my dentures... what the fuck are dentures...?) en de opener Total hag.

Zo'n twee jaar geleden kwam ie zelfs even officieel uit op cd (Earache records geloof ik) en was kort te koop bij Displeased records in Zaandam.
Inhoud: De hele LP, de drie nummers van de single Grramps en zo'n zeventien (!) bonustracks van een of andere live act van pre-OLD. En beste mensen, ik HAD die cd en ben hem in een psychotische bui helemaal kwijt geraakt. (Dat krijg je nou van metal, is niet goed voor je mind...)

teren dan maar op de herinnering, nu kan het nog.

Just because we're old and gray, doesn't mean we'll go away...

Dit stond ook destijds op Grindcrusher, die verzamel! Vind de sound wel aardig en nostalgisch. Dit soort bandjes weet ik me nog wel te herinneren eerder uit de clubs, alhoewel O.L.D. qua gekte erg hoog scoort. Qua Grind prefereer ik toch ernstig de eerste 2 Napalm Death's bijv.; dit O.l.D. is af en toe leuk met hun bizarre fun/Grind...meer niet vrees ik. Tóch moeten we dit soort bandjes en dus dit soort lui koesteren vanwege de humor en spontaniteit; wie weet komen er altijd weer nieuwe dingen bovendrijven...op de cocaïne van Eric "klaptit" na dan, want het is een bijna grappige en zowat droevige cover. Semi grappige plaat dus af en toe wat mij betreft die eens in de zoveel jaren geluisterd mag worden, maar qua songmateriaal is het alles behale majestueus en veel te weing; lees: broodmager.