Norah Jones - ...Little Broken Hearts (2012)

Eh, oké, haar nieuwe single Happy Pills heeft dus niets meer met jazz te maken. Je zou bijna denken dat het om een andere Norah Jones gaat, maar toegegeven: wat een heerlijk nummer! Een soort van retro, maar toch ook weer niet helemaal. Laidback is het wel weer. Ik ben wel benieuwd of we nog wat van haar jazz-roots terug horen op Little Broken Hearts. Het album wordt - volgens de berichtgevingen - geproduceerd door Danger Mouse (o.a. Black Keys en Gnarls Barkley) en Jones. Laat maar komen!

Danger Mouse en Norah Jones hebben natuurlijk samengewerkt aan het geweldige Rome vorig jaar. Ben benieuwd naar het resultaat. Danger Mouse is het soort van producer die als een reggiseur altijd zijn eigen stempel op een album zet, over de genres heen, dus heb hier een goed oog op.

Happy Pills heeft toch wel erg veel weg van de zoete pop als te horen op Radio 538....
Hoop dat er variatie te vinden is op dit nieuwe album.

Te beluisteren op de site van De Morgen:
Beluister HIER het nieuwe album van Norah Jones: 'Little Broken Hearts' - Muziek nieuws - De Morgen - demorgen.be

Ik ben er al van aan het genieten

Vond ik Norah Jones op The Fall al prima wijzigingen doorgevoerd hebben daar is Little Broken Hearts eigenlijk een behoorlijk grote verrassing.
Norah laat een nieuw en fris geluid horen: alternatieve pop. Wie had dat gedacht?! Maar ja, als Danger Mouse zijn medewerking verleent mag je dat ook wel verwachten.
Ik vind de link naar het album Rome dan ook niet zo heel vreemd: je herkent die stijl hier wel in terug en dat bevalt me meer dan goed.
Niet de lieve, zoete Norah maar een wat rauwer katje dat nog steeds uiterst aaibaar blijkt te zijn.
Absoluut een geslaagd album: Norah Jones mag zeker nog even blijven!

Gave hoes.
Je zou denken dat het van de een of andere new wave artiest uit de jaren 80 zou zijn.
http://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3867.jpg

Mij deed het denken aan een kruising tussen deze en deze.

De zang in Good Morning deed me overigens denken aan Goldfrapp.

Oftewel, hoe het braafste meisje van de klas in een sexy vamp verandert. Briljante plaat. Echt waar. Norah Jones vergeet de jas en slaat nieuwe wegen in. Het resultaat is fris en eigentijds en vrijwel onweerstaanbaar.

Lees mijn volledige recensie op:
http://www.dekrentenuitdepop.blogspot.com/2012/04/norah-jones-little-broken-hearts.htm

Erwin

Benieuwd wat haar echte fans hiervan zullen vinden. Ik was juist nooit een fan van haar - vond het zelfs maar saai -, maar dit klinkt geweldig. Hier en daar is het wel overduidelijk wie de producties verzorgt (Say Goodbye is puur Broken Bells en ontzettend pakkend), maar of dat erg is? Lijkt me niet.

Dit is trouwens voor het eerst in lange tijd dat een hoes me nieuwsgierig gemaakt heeft, anders had ik hem waarschijnlijk nooit beluisterd. Mijn absolute verrassing van het jaar, tot nu toe.

Albumhoes is afgeleid van een oude filmposter:
Norah Jones Unleashing ‘Little Broken Hearts’ May 1 – Trailer & Tour Dates | Rock Cellar Magazine - rockcellarmagazine.com

Yep, in het boekje bedankt ze hen (van Mudhoney) ook.

Verrassing van het jaar dit! Prachtig.

Wat een heerlijk album is dit geworden zeg. Ik was altijd al wel fan van Norah maar met dit album maakt ze voor mij toch wel haar beste album tot nu toe. Stuk voor stuk heerlijke nummers met als uitschieters voor mij Say Goodbye, Travelin' On en Out On The Road. Ook Happy Pills is sterk maar die kende ik al wat langer dus is op dit moment wat minder interessant. Voorlopig een dikke ****

Norah Jones, haar naam is zo onderhand een begrip in de muziekindustrie. Ze heeft bekendheid verworven met jazzy pop, easylistening. Radiovriendelijke nummers die grote massa mensen met graagte verorberden. Norah had dan ook wel twee dingen erg mee. Ten eerste was een mooie verschijning. Ten tweede heeft ze een mooie, soepele stem. Ja, daarmee redt je het vaak wel.

Nu is het 2012 en komt deze dame met een nieuw album. De cover van het album belooft al wat anders. Norah Jones staat er wat ruiger, verwilderd op. Betekend dit dat ze een stijlbreuk doet en doorgaat op de weg van The Fall, het vorige album waarop ze al veel verschillende stijlen liet horen? Laten we het hopen.

Er zijn albums die het moeten hebben van een aantal absolute toppers met verder fijne songs. Maar er zijn ook albums die het moeten hebben van de sfeer. Alle nummers vullen elkaar perfect aan, het hele album ademt een zelfde soort sfeer uit. Genieten in het concept. Genieten van het concept.
Het laatste is zo’n beetje wat Norah Jones met de hulp van producer Danger Mouse in elkaar hebben gezet. Zij kenden elkaar al van het conceptalbum Rome uit 2011 waar ook Daniele Luppi aan meewerkte. Danger Mouse zelf boekte ook wel bekendheid in de combinatie Gnarls Barkley.
Dit album verrast en dat bedoel ik positief. Van opener Good Morning tot aan afsluiter All a Dream horen we ingetogen, dromerige en ietwat vollere muziek. Stuk voor stuk mooie nummers die allen perfect bij elkaar passen en zo het album een bijzondere algehele sfeer meegeven. Norah blinkt weer uit met haar warme, soepele stem. Danger Mouse laat Norah shinen door er de perfecte productie bij te maken. Twee sterktes die elkaar ondersteunen wordt erg sterk en dat altijd een pluspunt.

Toch nog een paar nummers er uit lichten? Dan komen we bijvoorbeeld bij titelsong Little Broken Hearts die iets meer voortgestuwd wordt door de productie. Ook de single Happy Pills en Miriam zijn een extra vermelding waard. Maar nogmaals, de kracht zit ‘m vooral in de eenheid van de nummers die een totaalplaat maken.

Mooie recensie Reijersen!

Wauw wat opent dit Little Broken Hearts met Good Morning als een breekijzer in piepschuim. Komt direct binnen en weet dat daarna nog redelijk goed vast te houden ook. Zo hoor ik Norah graag, weg van die slaapverwekkende geneuzelliedjes, maar met schwung gezongen en gespeeld.

Zeer goed album, het is moeilijk om favorieten aan te duiden aangezien elk nummer van hetzelfde hoge niveau is.

Een album dat zich idd. weet te onderscheiden door het hoge niveau dat de nummers onderling hebben en een geheel eigen karakter weten te behouden en op te bouwen. Goede productie ook van Danger Mouse die ik met Luppi toch beduidend minder overtuigend vond. Hoe dan ook niet gedacht dat Me and Miss Jones nog een thing going on zouden krijgen..maar is nu een van mijn favoriete albums van dit jaar.

Norah Jones heeft tot nu toe enkel goede albums uitgebracht en ook haar recentste vind ik een hoog niveau halen. Met jazz heeft dit niet veel meer te maken, het klinkt wat rauwer en donkerder dan haar vorige albums. Het klinkt tevens fris en radiovriendelijk tegelijk en haar warme, soepele stem is hier ook een troef. Toch één van de beste zangeressen sinds 2000.

Miriam doet mij kwa stijl heel erg aan nummers als "Trees Lounge" en "Bad as they seem" van Hayden denken. Lekker duister.

Ik moet nog eens goed naar dit album luisteren. Eerste indruk is dat de afwisseling kwa stijlen wel lekker is. Waar een Jack Johnson bij mij altijd wel weg kwam met altijd dezelfde stijl werkte het bij Norah Jones wat minder naar mijn smaak. Dit album laat wat meer variatie horen.

Jep. En dat bevalt stukken beter. Ik denk dat de gemiddelde mume user niet snel naar dit album zou luisteren, afgaande op haar vorige werk. Die raad ik aan dit toch te doen, absolute verassing.

Favorieten: Take It Back, Travellin' On en Miriam.

3,5*

Eindelijk een CD van Norah die even een andere weg in slaat. Het is wat minder braaf, wat duisterder en meer "stout".

Denk dat deze dame van veel meer markten thuis is dan dat ze laat horen. Mag ze vaker doen... meer zijstapjes maken graag!

Eigenlijk haar beste en zeker meest gevarieerde album, waarop ze enigszins buiten haar comfort zone gaat. Dat levert door de bank prima songs op. Daarnaast is de productie erg goed. Al met al, een fijn album van Jones.