Gravenhurst - The Ghost in Daylight (2012)

We hebben er lang op moeten wachten, maar eindelijk is er weer eens een nieuwe plaat van Gravenhurst. Dit keert beïnvloed door Simon & Garfunkel en Brian Eno en daarom wat minder heftig dan de vorige platen, maar wat is het weer mooi en spannend.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Gravenhurst - The Ghost In Daylight - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

Mooie plaat weer van Gravenhurst. De soundscapes passen goed bij de broeierige folk.

Vanochtend stond in de cd-winkel deze CD op. Ik heb maar gelijk gevraagd wat het is en ik heb hem gekocht. Ik heb hem net helemaal gehoord en het is een prachtig album met af en toe wat gitaaruitbarstingen. Deze ga ik zeker vaker draaien.

Mooi stemmig album. Liedjes zijn afwisselend en spannend van opbouw. Goeie plaat.

Flashlight Seasons was 8 jaar terug mijn kennismaking met Gravenhurst toen ik het album toevoegde op de site. Prachtige broeierige muziek en net even anders.
En toen bleef het stil. Ik draai het album eigenlijk nooit meer en ben de opvolgers ook niet gaan beluisteren. Het is dat ik The Prize een mooi nummer vind en daardoor maar weer eens aan Gravenhurst begonnen ben.
Hoe mooi ook: ik vrees dat dit album hetzelfde lot toebedeeld gaat krijgen. Ik ervaar weer broeierigheid maar weet ook wat ik mis: het raakt me emotioneel niet genoeg om dit heel hoog te waarderen. Het is absoluut een sterk album maar de magic touch weet mij (vooralsnog) niet te bereiken en dan blijft een nette 3,5* over.

Dit album was me aangeraden - en er is momenteel ook veel buzz over deze band - en daarom ben ik dit ook eens gaan beluisteren. Gek genoeg snap ik de buzz niet zo goed; ik neig ertoe dit album te plaatsen in de retro/neofolktrend (Mumford & Sons) die momenteel gaande is, maar ik besef dat ik de band daarmee wellicht tekort doe - met een beetje goede wil zou je Fleet Foxes (die ik kan waarderen) immers ook in die stroming kunnen trekken.

Ik blijf luisteren, maar voorlopig lijkt het me niet te bieden waarop ik uit was, verrassing. Iets meer reuring had me kunnen behangen. Afijn. the jury's out - nog geen oordeel.

Blij dat ik in de recensie van aERodynamiC het woordje 'broeierig' gelezen heb. Eindelijk slaag ik erin het gevoel bij Gravenhurst in één woord te vatten. Op het eerste zicht wat brave folkmuziek, maar de voortdurende synthdrones maken de muziek wat onheilspellend. Toch vind ik dit niet hun beste album. Mooie liedjes zijn het zeker, maar wat mij betreft mag de sfeer nog iets meer overheersen op de muziek.

10 Mooie luisterliedjes die lekker wegluisteren. Islands is wel heel erg gaaf trouwens.

Aero en Frank zeggen het eigenlijk al: mooie liedjes die rust geven, maar tegelikertijd niet écht blijven hangen. Aan de andere kant in een tijd vol reuring en hectiek hebben we af en toe gewoon behoefte aan mooie liedjes.

..en ook de vorige albums waren allemaal de moeite waard. Maar het gebrek aan vernieuwing kan natuurlijk opbreken. Voegt deze boreling nog wat toe aan het eerdere werk?

Zo dan. The Price. Wat een nummer!

Nog maar dertig stemmen en gemiddelde van 3,68

Zeer treurig nieuws. Nick talbot overleden. Bedankt voor d'r prachtige muziek en R.I.P.

Dat is inderdaad treurig nieuws en nog zo jong.

Idd erg triest. Zojuist dit album nog eens geluisterd. Erg goed. Ik noemde het ruim 2 jaar geleden een stemmig album en dat blijft het.

Inderdaad erg treurig. Ik luister alle Gravenhurst albums nog regelmatig. Favoriete nummer blijft "The Diver". Toevallig staat dit nummer ook op de homepage van Warp nu. Enorm indrukwekkende muziek.

Gravenhurst, alias Nick Talbot, is plotseling overleden. De Britse singer-songwriter uit de stal van Warp Records is slechts 37 jaar oud geworden. Over de doodsoorzaak is nog niets bekend.
Warp bracht het nieuws vanmiddag naar buiten. 'We zijn diep geschokt en bedroefd dat we het nieuws met jullie moeten delen dat Nick Talbot aka Gravenhurst is overleden op 37-jarige leeftijd. Hij was een immens getalenteerde singer-songwriter, multi-instrumentalist, producer en journalist. Hij zal ontzettend gemist worden. Nick's familie en vrienden vragen om privacy in deze moeilijke tijd'.

Talbot bracht in totaal vijf albums uit, waarvan het laatste, The Ghost In Daylight, in 2012 verscheen. Als journalist schreef hij voor The Quietus, een online magazine over popcultuur. Vanavond had hij in Leeds moeten optreden en hij had tot ver in januari concerten in de planning staan. In Nederland stond hij voor het laatst in november 2012 op de planken tijdens het London Calling festival in Paradiso.

Treurig. Hij laat prachtige platen na.

Album vandaag weer eens gedraaid omdat ik ergens in een playlist "Fritzrovia" hoorde. Hey, die ken ik ergens van...denk denk en Shazam brachten uitkomst. Wat een heerlijk nummer is dat op een album wat vandaag terecht weer eens aandacht kreeg. Top

Doodsoorzaak kan ik nog steeds niet vinden. Iemand die het weet?

Vandaag The Foundry weer eens gehoord. Wat mij betreft een van de sterkste nummers van dit album.

[...]
if you let them burn books you'll let them burn bodies
the man with the match could be anybody

a uniform changes something inside
holding a gun makes you feel so alive
and everyone else is doing it too
- it's alright

and you won't know when evil comes
evil looks just like anyone

and i blame
i blame
i blame anyone but me