Chuck Prophet - Brother Aldo (1990)

Lekker klinkend rootsrock-album van deze gitarist-zanger, die hiermee zijn solo-debuutalbum maakte. Eerder schitterde hij bij Green on Red (zie bijvoorbeeld hun niet misselijke elpee Here Come The Snakes uit 1989). Ik haalde het album weer eens uit de kast, omdat het weer wat beter werd, en dit album (naar mijn smaak, en naar mijn beleven) meer muziek voor mooi weer is dan voor de winter (die nu toch echt wel aan zijn einde is gekomen). Chuck Prophet is een verdienstelijk gitarist, alleen hebben zijn liedjes hier nog niet het niveau dat ie al op zijn tweede album (Balinese Dancer) bereikte. Maar het luistert heerlijk weg, met dank aan o.a. Stephanie Finch (vocalen en ook op een paar nummers accordeon) en het lenteweer van de afgelopen week.

Chuck klinkt hier afentoe een beetje als Lou Reed, en dat is opzich ook niet verkeerd. Een goede voorbode van wat er komen ging, maar nog niet op zijn sterkte zoals op Balinese Dancer!

Halve ster erbij voor dit innemende album, dankzij het energieke gitaarspel van Chuck. De liedjes zijn beter dan ik een paar jaar geleden nog dacht. Bruisend muzikaal begin van een nieuw jaar. Alle liefhebbers op dit forum trouwens het beste gewenst.