Normaal - Deurdonderen (1982)

Dat mot können hoort daar ook nog bij vind ik. Wat de Belasting betreft; dat is op de plaat een compleet ander nummer geworden in vergelijking met de versie zoals ze 'm voor de plaatopname live speelden. Alleen aan de tekst nog te herkennen. De live versie geniet ook mijn voorkeur al moet ik zeggen dat ik het subtiele van de uiteindelijke versie ook zeker kan waarderen. Alan laat zich daar van z'n beste kant zien wat mij betreft.

Eens. Dat mot können hoort daar zeker bij ja ik kan hem wel waarderen hoor , maar betrap me er vaak op dat ik van deze plaat toch vaak de live versies draait haha. Van huis uit ben ik opgegroeid met de eerste 4 studio platen en springleavend. Verder ging de collectie van die ouwe van mij niet haha wat Normaal betreft. Mijn oom had er iets meer , waaronder dus Stark wark. Die had hij voor mij op bandje gezet , en als ventje helemaal kapot gedraaid. Maar zo kon ik deurdonderen en kleine dinie eerder als live dan de studio versies. Later toen ik wat ouder werd en met vrienden met Normaal bezig was , heb ik de plaat deurdonderen leren kennen en gekocht. Maar denk soort van verpest dus door de live versies die ik al kon

Heel herkenbaar! Ik had volgens mij Stark wark ook eerder dan Deurdonderen. Al kon het ook weleens tegelijkertijd zijn geweest. Dat weet ik niet precies meer. Maar weet wel dat ik Stark wark net als jij ook helemaal grijs heb gedraaid.

Jaa bij ons op school had je toen een mini playback show, en dat ik met vriendjes mee deed als Normaal. Hoeden op en nep snorren opgeplakt haha toen deden we ook deurdonderen, en dan de live versie. Die was stoer dachten we ,omdat je het publiek Høken , Høken hoort roepen voordat het nummer begint Niet dat we wisten wat Høken inhield op die leeftijd haha. In deze tijd zal de school het niet eens meer accepteren denk

Deze maand verscheen ruim 42 jaar na dato de Normaal LP “Deurdonderen” (1982) opnieuw op gekleurd “blueberry” vinyl. Het is met ruim 100.000 verkochte exemplaren de best verkochte LP van Normaal en ook zeker 1 van hun beste. Het bevat o.a. de topnummers “Deurdonderen”, “Kleine Dinie”, “De Boer Dat Is De Keerl” en “De Beer Is Los”, stuk voor stuk klassiekers in het oeuvre van Normaal.

De band is in topvorm op deze lekker stevige LP en aan de productie (in samenwerking met producer John Sonneveld) is hoorbaar veel aandacht aan besteed met fijne toevoegingen van gastmusici (o.a. op accordeon, piano, saxofoon, percussie).

In 2020 kwam “Deurdonderen” ook al opnieuw uit op vinyl via Pseudonym in zeer kleine oplage (200) en die versie zal je niet meer of heel moeilijk nog kunnen vinden. Nu is deze Normaal klassieker dus weer beschikbaar op LP via Universal in een mooie "50 jaar Normaal editie" tegen een zeer acceptabele prijs. Het gekleurde “blueberry” vinyl ziet er goed uit en klinkt zelfs beter dan de oorspronkelijke versie. De hoes is een mooie reproductie van het origineel inclusief het inlegvel met foto’s en de songteksten. Trakteer jezelf op dit moois voordat deze editie ook al weer is uitverkocht.

Je vergeet Val kapot en Bloedarmoe te noemen als klassieker- en topnummer

Eindelijk heb ik Val Kapot eens in zijn originele vorm gehoord. Uitstekend nummer met een leuke tekst. Voor de rest is het maar een knap vervelende plaat. Eerst roepen dat de boer de kerel is die het allemaal maar mot doen en een paar nummers later jankend zijn moeder aan het werk zetten om een biertje te zoeken. En dat allemaal op een wankel bedje van ontzettend saaie rock 'n roll-achtige meuk. Hou op met me.

Niemand die Mama woar is mien pils als prijsnummer noemt? Was toch wel de grootste hit van het album. En zelfs een van de grootste hits van Normaal ever…

Ondanks dat nummer toch nog met enig gemak 5 sterren

Dat zegt natuurlijk iets over de rest van het album.

Mama woar is mien pils staat me voornamelijk bij omdat het me doet denken aan carnaval 1981. Ik lustte er die avond wel wat méér dan 'een stuk of tien'. Ben nog nooit zo dronken geweest. De dag daarna natuurlijk een kater van jewelste, maar het ergste was: dat nummer werd die vorige avond meermalen gedraaid en ik kreeg het op die katerdag maar niet uit m'n kop. Wat ik ook probeerde, het bleef maar hangen en malen.

Sindsdien heb ik een haat-liefde verhouding met het nummer. Want op zich vind ik het nog wel aardig: natuurlijk, het is een simpele meedeiner en een duidelijke commerciële zet. Maar Normaal in combinatie met percussie - waar ik doorgaans gek op ben - dat vond ik toch wel wat hebben...

Ik heb der ook niks mee met dat melige nummer. Tekst kan ik de humor nog van in zien, maar muzikaal trek ik het haast niet. Past er ook totaal niet tussen eigenlijk als je de rest van de plaat luistert, maar goed het werd vaste prik. Op elke plaat kwam wel zo’n carnavals nummer toen. Op het concert tijdens het 50 jaar jubileum werd Mama woar is Mien pils weer eens gespeeld. Was en mooi voor moment voor mij om m’n eigen pilsjes op te gaan zoeken bij de tap

Met de oren van nu een prima plaat...op dat carnaval nummer na dan. Daar zijn live betere versies van. Bijvoorbeeld op het album vulgaris magistralis. In Lochem (50 jaar normaal) speelde zij dat nummer ook met een andere draai eraan en was in de sfeer van het optreden prima te behappen.
Het was sowieso een mooi optreden. Paul kemper weer bij Normaal voor die keer.