Black Aurora - Veil (2010)

Al bij het zien van de muziek combinatie van electronic en metal moet ik terugdenken aan het album Encore van Tangerine Dream. Op één track op dat album nam Edgar Froese de elektrisch gitaar ter hand. Dit op een dusdanige wijze dat dit leidde tot de term elektronische hardrock. Nu bij dit album zie ik jaren na dato opnieuw dat deze termen gebruikt zijn om de muziek te plaatsen in een genre. Het maakte me daarom al nieuwsgierig waarmee de oren aan het werk worden gezet. De eerste paar luisterbeurten moest ik hier en daar aan de sound wennen, metal is geen dagelijkse kost voor mij.

Veil begint naar electronic maatstaven erg vriendelijk het doet me wat denken aan Force Majeure van Tangerine Dream. Fraai langgerekte tonen uit de elektronicawinkel. Gemoedelijk dus tot dat op een gegeven moment de sfeer wat broeierig begint te worden. Een zware bastoon luidt een duidelijke verandering in. Het roept daarmee een desolate sfeer op. De stemming wordt donkerder en donkerder het lijkt wel of wolken samensmelten en er zwaar weer op komst is. Prettig is anders, met zeer veel laag komt het stuk muziek uiteindelijk tot een plotseling eind. Behoorlijk heavy is het begin van The Church of Apprehension. Een sfeer van verdoemenis vult de kamer, nadat er eerst wat vrome klanken waren te horen. Voor de buren wellicht niet al te prettig, maar het roept wel een sfeer op van een behoorlijke donderpreek in een zwartgallig kerkgebouw waar een sterveling niet voor zijn plezier naar toegaat. Duistere muziek in een niet al te opbeurende sfeer. Angstig en het lijkt er op of dat de duivel ieder moment zijn slag wil gaan slaan. Aan het einde nog wat klokken die de vreemde kerkdienst unheimisch afsluiten.

De track Sepia begint met het nodige laag en echt vrolijk is de sfeer ook niet. Triestheid en verdoemenis zijn her de twee worden die de sfeer het best te beschrijven. Het laag van de luidsprekers wordt danig op de proef gesteld. Het versterkt daarmee het gevoel van uitzichtloosheid. Even zijn er vrolijke tonen te horen die me een gevoel bezorgen dat ik even lucht mag hallen. Dit is echter van korte duur, want weldra is daar de donkere sfeer weer. Tot daar ineens die vrolijke noten er opnieuw zijn waarna ik weer in een donkere brie van klanken wordt ingetrokken. Naargeestigheid alom met een wrang randje in de vrolijke tonen die de duistere sfeer nog een graadje duisterder maakt. Een huiveringwekkend kwartier wat een helaas een te plots einde kent. Haast vrolijk in deze context is het begin van Radiance. Een prettig ritme waar prima op te lopen is. Wat later volgt een zwaar geluid wat uit een gitaar lijkt te komen. Dit vormt een inleiding tot een loodzwaar geheel. Vrolijk is het niet maar het zware geluid heeft wel iets indrukwekkends. Het houdt me in ieder geval aan het toestel gekluisterd. Als daar het loopritme er later bij komt is voor wat mij betreft de cirkel rond. De echter afsluiting van het stuk is erg donker te noemen. Als men me zou vertellen de wereld vergaat zou ik de persoon gelijk geloven. Naargeestig en desolaat is het. Even is een korte stilte te horen waarna de track Gates to Oblivion in een uiterst donkere sfeer start. Fraai in het verlengde van de vorige track. Dreigende bassen op dito gitaarachtige klanken die uit de donker spelonken van de aarde lijken te komen. Voor mijn gevoel een plaats waar het alles vernietigende lava ontstaat. Muziek om haast depressief van te worden. Daarnaast om het laag van de luidsprekers te doorgronden. Als ik mijn ogen sluit zit ik niet naar de vrolijkste film te kijken maar door het onheilspellende karakter blijft mijn blik gefocust op het doek al kijkend naar een onprettig tafereel. Aan het einde volgt nog een toon die me aan de ruimte doet denken, edoch het onheilspellende gevoel blijft desondanks in mijn hoofd rondhangen.

Al met al een behoorlijk duister album dit Veil van Black Aurora die op een mooie wijze laat horen hoe electronic en metal kunnen versmelten tot een bijzonder huwelijk. Zware geluiden en sferen die een duidelijk verhaal hebben te vertellen. Muziek die door de zwaarte niet al te prettig is voor de buren, maar mij wel in duistere sfeer hebben doen belanden.

Dit album is hier te downloaden:

http://www.last.fm/music/Black+Aurora/Veil+[Webbed+Hand+wh139]