Yppah - Eighty One (2012)

Voor als het tijd is voor lounge-dancing. Mist af en toe net een beetje spanning, maar oef... van begin tot eind toch wel zeer lekker gevallen!

Dit is ideale studeermuziek. Destijds bij mij er tussendoor geslipt maar gelukkig nu toch ontdekt. Dit is waarom ik Ninja Tune zo waardeer! Of het nou gevestigde namen of relatief onbekende acts zijn: Ninja Tune blijft me positief verrassen. Het doet me ook erg denken aan The Chemical Brothers

Mooi album van Joe Corrales Jr.die niet "Happy" maar "Yppah" als artiestennaam gekozen heeft. Op het album prachtige bijdragen van Anomie Belle. Muziek is lastig te categoriseren, het hangt ergens tussen electronic (triphop, IDM, downtempo) en (instrumentale) rock in. Hun live optreden bij KEXP (youtube) waar via vier nummer van dit album de rock-kant van Yppah wat meer tot uiting komt (met Yppah zelf op bas), vind ik echt een genot om naar te luisteren en kijken.

Het album *Eighty One* uit 2012 van de Amerikaanse formatie Yppah is een fijne plaat om naar te luisteren. Het is een mix van elektronische muziek, rock en een triphop. Het klinkt relaxed en dromerig. Yppah is het project van producer Joe Corrales Jr..

Wat ik leuk vind aan dit album, is dat het lekker meeslepend is. De nummers hebben een goede flow en passen goed bij elkaar. Het geeft afwisseling tussen rustige en wat energiekere momenten. De elektronische beats zijn niet te hard, en de gitaren zorgen voor een warme sfeer. De combinatie van elektronische geluiden en echte instrumenten is prettig en de drums en baslijnen geven het een ritmisch karakter.

Een paar nummers vallen extra op. Bijvoorbeeld *Film Burn*, dat meteen een goede sfeer neerzet. Het heeft een fijne beat en klinkt alsof het uit een film komt. De samenwerking met zangeres Anomie Belle maakt dit nummer extra speciaal. Haar zachte, dromerige stem voegt emotie en diepte toe aan de muziek. Ook *Blue Schwinn* is een mooi nummer, met een relaxte vibe en leuke melodieën. Het is perfect om even bij weg te dromen. *Three Portraits* is een ander hoogtepunt, waar Yppah laat zien hoe goed hij kan spelen met sfeer. Een nummer met wat meer karakter en een bite .

Toch vind ik het album niet overal even sterk. Sommige nummers zijn wat te langzaam of blijven een beetje hangen. Hierdoor verlies ik soms mijn aandacht. Het is niet altijd even spannend en dat maakt het minder geschikt voor luisteraars die wat meer energie willen. Hoewel het album een sterke en sfeervolle sound heeft, voelt het soms ook wat te veilig aan. Veel nummers hebben dezelfde dromerige stijl, waardoor er weinig echte verrassingen zijn. Dit maakt het echter wel perfect als achtergrondmuziek. De productie van het album is wel goed. Alles klinkt helder en de instrumenten zijn mooi in balans. Yppah laat zien dat ze goed kunnen samenwerken en een eigen geluid hebben. De bijdrage van Anomie Belle als zangeres op een viertal nummers is een fijne toevoeging.

*Eighty One* is een album dat vooral geschikt is voor een rustige avond of een moment waarop je even wilt ontspannen. Als je van elektronische muziek met een vleugje rock houdt, is dit zeker een aanrader. Het is niet perfect, maar wel een fijne luisterervaring. Voor fans van artiesten zoals Tycho of Bonobo is dit album zeker de moeite waard. Ik geef het een 7.

1. Blue Schwinn – 3,5
2. D. Song – 3,5
3. R. Mullen - 4
4. Film Burn – 3,5
5. Never Mess with Sunday - 3
6. Happy to See You – 3.5
7. Soon Enough - 3
8. Paper Knife - 3
9. Golden Braid – 3,5
10. Three Portraits - 4
11. Some Have Said – 3,5