De eerste helft van het album is sterk en luistert heerlijk weg. Halverwege vervalt het album naar mijn mening in een te trage monotone sound. In combinatie met een draak van een eindnummer (ruim 12 minuten lang) is het einde van het album tergend traag en lijk je eerder naar een 'sleep pop' ipv 'dream pop' album te luisteren.
Laat de eindtrack 'In the End is the Beginning' weg, verplaats enkele nummers van positie en je hebt een topplaat. Gemiste kans! Desalniettemin een luisterbeurt waardig album.
Geen van de nummers haalt het niveau van 'Brains', helaas. 'Alphabet Song', 'Stem' en 'Lamb' benaderen het niveau van dat nummer en de rest is minder.
Album opent sterk maar wordt naar het einde toe steeds minder met als, reeds beschreven, dieptepunt de afsluiter. Al met al best wel het luisteren waard, niet veel meer (als in episch meesterwerk, aoty etc.).
Wasabi schreef: Geen van de nummers haalt het niveau van 'Brains', helaas. 'Alphabet Song', 'Stem' en 'Lamb' benaderen het niveau van dat nummer en de rest is minder.
Lower Dens komt net als Beach House uit Baltimore en ook in muzikaal opzicht hoor ik wel wat overeenkomsten. De plaat zakt wat in, maar de eerste zes tracks zijn briljant. Dreampop, shoegaze, psychedelica, elektronica, folk en Krautrock in een bezwerende mix. Heel mooi.
Ik vind dit album per luisterbeurt mooier worden. Het is wel een heel ander soort plaat dan de voorganger, die was veel directer en opvallender, met meer individuele hoogtepunten om bij op te veren. Daarom vond ik deze in eerste instantie nogal tegenvallen, op een paar nummers na ging de muziek wat langs mij heen. En toch merkte ik dat er vaak stukjes door mijn hoofd spookten, waardoor ik toch behoefte kreeg hem weer op te zitten. Nu zie ik dit album echt als een sfeertrip waarvoor je maar net in de stemming moet zijn en waar met die juiste stemming veel meer op te ontdekken valt dan je in eerste instantie zou denken.
Mooie sfeervolle wat experimentele plaat! "Candy" en "Brains" zijn wat mij betreft de toppers op deze schijf! Bij het prachtige "In the End Is the Beginning" moet ik onwillekeurig even aan Dead Can Dance denken.