Pub - Do You Ever Regret Pantomime? (2001)

De cover omschrijft de muziek mooi.

Soms ben je naar iets opzoek om bij te komen, om alles in perspectief te plaatsen en even helemaal uit het stressvolle leven te stappen. Dit is een zeer geschikt album daarvoor.

Ambient muziek die overloopt van positiviteit, met kalmerende melodieën, diepe atmosferische klanken, organische klikjes...

Kom zitten op die bank

Goed nieuws over deze klassieker (op cd zo goed als onvindbaar, download mp3, via label): 20 jaar na dato verschijnt er een re-release op dubbel-lp, check:
Kompakt

Ik wist niet dat dit een klassieker is?
Wel een beetje saaie plaat wat mij betreft, het doet me niet zoveel.

Dit is ook niet zo voor de vrijdagochtend - meer voor de vrijdagnacht, laatste drankje voor het slapengaan bijv

Voor wat het waard is - don't shoot me - op Discogs wordt Pub hooggewaardeerd en gezocht.
Ik zou het nu ook niet opzetten zit op dit moment te luisteren naar de soundbites van Ostgut Ton Fünfzehn + 1 by Various Artists | Kompakt en daarop kom ik aardig wat retro-dingen tegen

De status hiervan verbaasde me ook een beetje om eerlijk te zijn, ik hoor het geniale nog niet in ieder geval.

Ik zit even in een ander universum, maar - from the back of my mind - ik zou dit op 3,5 - 4* zetten - voor mij een van de betere goede late night afdraai/chill-muziekjes - toch wel anders dan een Basinski ("wat blijft er nou weer hangen"), maar niet het niveau van Biosphere.

Nou, het is wel een tijdje geleden dat ik deze hoorde, maar toen maakte het niet zoveel indruk.
Zal het nog wel eens opzetten vandaag.

Voor de volledigheid even op Boomkat erop nagekeken Access denied | boomkat.com used Cloudflare to restrict access:

Boomkat Product Review:
An almost forgotten but bona fide Ambient classic floats up on a 20th anniversary edition with the legendary Glasgow-based Ampoule label, newly remastered with a bonus cut for added immersion - highly recommended to fans of BoC, Balil, Porter Ricks.

Still every bit as woozy and gouched-out as we remember, Pub’s gingerly wistful debut album ‘Do You Ever Regret Pantomime?’ is a cult classc for those that know; a sublime example of a peculiar sound at its sensitive best. Back in 2001 it saw lots of rotation at our auld shop Pelicanneck and has since become prized for its effervescent melodies and light-touch drum programming that acknowledged and parsed influence from then-contemporary hip hop and post-rock as much as the prevailing trends of ambient and minimal techno.

A plangent, elusive sense of nostalgia that arguably prefigures modes of hauntology beautifully percolates the album, dwelling on a melancholy state of mind that, with hindsight, speaks to a timeless sort of wistfulness and tentative tension surrounding the early years of the millennium - which now seems incredibly distant and naive in the midst of 2020’s shitstorm. The tracks are perhaps detectably burred with a gently rolling accent and crepuscular glow that we’d attribute to Pub’s Scottish provenance and which clearly resonates with BoC, so it’s maybe best to play this album after theirs, when its vaporised textures and thizzing melodic tendrils will best work their exceedingly subtle yet palpable magic.

The real deal this one.

>>> Stemming en context zijn sterk bepalend voor beluistering. Ook hier weer de opmerking dat als je dit op (dubbel)lp koopt, je door het - noodzakelijke - omdraaien der schijven telkens uit de sfeer wordt gehaald.

Eens, al is het best fijn gemaakt. Maar een beetje kleurloos af en toe. Overcome vind ik het prijsnummer.