Fairport Convention - Farewell, Farewell (1979)

Dit was de live-afscheidsplaat van Fairport. Platenmaatschappij Vertigo had hun contract afgekocht en ze kregen dus een flinke som geld om géén platen meer te maken in het eind jaren '70 enorm veranderde muzikale klimaat. Niemand behalve de diehards zag ze meer staan en violist/zanger Swarbrick werd door zijn gehoorproblemen afgeraden nog elektrisch versterkte muziek te maken - alles bijelkaar geteld zat er niets anders op om te stoppen, op de meest amicaal denkbare manier (want stiekum bleven ze eigenlijk gewoon optreden in de jaren erna). Er volgde een afscheidstoernee die eindigde als voorprogramma van -fans!- Led Zeppelin op Knebworth 1979, gevolgd door een emotioneel afscheid op een weiland in Fairport's thuisbasis, het dorpje Cropredy, bijgewoond door 4000 toegeweide fans. Hieruit is het festival aldaar ontstaan --
zie http://www.youtube.com/watch?v=JFLE2eeZB3k
-voor een recente indruk hiervan (2007).
Maar in 1979 lagen de zaken anders. Deze liveplaat is rommelig, maar sympathiek, en diende eigenlijk als audio souvenir van de afscheidstournee; de plaatversie is in 1979 door de band zelf uitgegeven als Farewell Farewell, op CD kwam-ie uit als Adieu Adieu. Bonusnummer is de vergeten afscheidssingle Rubber Band (origineel van de Watersons - "just like margarine our fame is spreading"), waar de band tegen beter weten in een noveltysingle mee hoopte te scoren. Dat gebeurde natuurlijk niet; leuk is die single wel. De plaat ook (3.5 ster daarom) - verre van essentieel echter, maar goed, het was dan ook eigenlijk niet meer dan een afscheidssouvenir.