Fairport Convention - Who Knows Where the Time Goes? (1997)

Overgangsplaat van de toen nieuwe line-up waarin Chris Leslie Maartin Allcock had vervangen. Meteen ook de laatste met drummer Dave Mattacks die kort hierna zijn biezen pakte. Vanwege Allcock's toenemende rol in de jaren hiervoor en diens voorliefde voor keyboards neigde de band in de jaren hiervoor naar een soort prog-folk; nu folkie Leslie in zijn plaats was gekomen is het allemaal meer akoestisch gebaseerd. Maar er is nog veel te genieten hier en daar Chris Leslie ook zanger is is het vocaal wat gevarieerder. Nieuw zijn de duo-viool instrumentals (Leslie is multi instrumentalist maar van huis uit violist) die zeker live behoorlijk opwindend waren. Opener John Gaudie stond al jaren op Leslie's repertoire met de groep Whippersnapper (ook met ex-FC violist Dave Swarbrick) en dit is een leuk "opgerockte" versie die nog jaren op het live repertoire bleef staan. Spanish Main is een overblijver uit de tijd met Allcock en is ook meteen het meest rocky nummer. Maar Wishfullness Waltz wijst de weg naar latere Fairport waarin Leslie te overheersend werd (= is), als enige songwriter zijnde. Goede muziek om bij in slaap te vallen, zullen we maar zeggen.
Leuke live-extra's aan het einde: track 11 is een opname van het Cropredy Festival 1996 met Richard Thompson en Roy Wood en zijn Big Band - ja, het is een cover van Marvin Gaye en super uitgevoerd. En het laatste nummer is Fairport's hats-off naar Sandy Denny, een geheel nieuw arrangement van haar bekendste song.
Wat mij betreft de laatste Fairportplaat die echt de moeite waard was, hoewel er nog wat te zeggen valt voor het recentere Over The Next Hill. Live is het allemaal nog zeer genietbaar, maar het studiowerk dat hierna kwam kan me -als groot fan door de jaren heen- maar weinig bekoren.
4****