Tord Gustavsen Quartet - The Well (2012)

Lekker rustig laidback relaxed en verder alle synoniemen die je maar kunt bedenken voor muziek die het op de zondagochtend uitstekend zou doen. Jammer genoeg sla ik dat dagdeel van week altijd over, dus de ultieme belevenis van The Well moet ik nog meemaken.

Het is geen Kind of Blue, want daar is dit album gewoon niet spannend genoeg voor. Maar als valt zo lekker in elkaar; cohesie is het woord wat ik zoek, maar dan weet ik niet of iemand begrijpt wat ik bedoeld. Communistische jazz zou ik het noemen, iedereen gelijk, maar dan op de goeie manier en zonder goelag in het geval van een prachtige pianosolo zoals bij het nummer suite.

Vind bovenstaande typering dat het “laidback en relaxed” en “voor de zondagochtend” is te kort door de bocht. Tord Gustavsen is een meester van details en een bandleider zoals je die nog maar weinig ziet. Uiteraard staat zijn piano centraal maar met zijn kwartet weet hij toch een op een abstracte manier jazz muziek te maken die spannend en gedreven klinkt. Dit zijn bandleden die m.i. Champions League spelen. Zijn muziek komt het best naar voren als hij met een kwartet speelt. Solo en trio iets minder spannend. Uitzondering die de regel bevestigt is Tord Gustavsen / Simin Tander / Jarle Vespestad - What Was Said (2016). Dat is een weergaloos album.

Zag 'em al staan bij je draaierikken - kwam toen hier terecht en zag de post waarop jij reageerde. Zeldzaam idd - en blijkgevend van een gering pensum in de jazz; dit heeft net zoveel met Miles te maken als postzegels met een prepaid-tegoed.

Gustavsen is een uiterst vakkundig pianist die jarenlang zijn primaire bekendheid genoot als begeleider van Noorse jazzlady no 1 Silje Nergaard. Weet nog dat hij op een NSJ eerst met Silje optrad en een paar uur later met zijn eigen kwartet - dat laatste optreden nam ik mee, maar toen werd me duidelijk hoe goed hij is

Man is van uitzonderlijke klasse Mjuman Helemaal mee eens. Zijn live optreden met Simin Tander en Jarle Vespested in de Lantaarn - Rotterdam was werkelijk van buitencategorie. Begrijp best dat sommige luisteraars dit niet mooi vinden maar het is absoluut geen liftmuziek. Ik vind de gelaagdheid en het samenspel bij Gustavsen fantastisch. Om dit te horen moet je wat moeite doen en aandachtig luisteren op bv zondagochtend

Of op de late vrijdagavond, als je nog geen slaap hebt, itt je lief, en je nog een nipje Craigellachie in je glas hebt Heb dat zelfde trio trouwens gezien tijdens Transition 2016, in een muisstille Hertz. Binnenkort weer Transition trouwens.

Overigens ook drummer Jarle Vespestad maakt deel uit van de begeleiding van Silje. Bij begeleiders van een dergelijk niveau gaat het er ook vaak om dat ze de kunst van het weglaten tot in de pefectie beheersen.

de track 'The Well' ach wat een beauty van een slotstuk. Inmiddels het trio live gezien in Tivoli. Ik kom zeker terug

mee eens!!!!