Keith Emerson and The Nice - Vivacitas (2003)

Ik heb eens een interview met Emerson gelezen waarin hij het had over de reünie van The Nice. Na het uiteenvallen van ELP en (ik geloof) het afronden van andere activiteiten werd het tijd om weer eens op tournee te gaan. Emerson (of zijn manager) twijfelde eraan of zijn eigen naam sterk genoeg was om de tour te 'dragen'. De suggestie kwam daarom om een reünie met Lee Jackson en Brian Davison te houden (na deze reünie bleek de naam Emerson sterk genoeg en werd de Keith Emerson Band gestart).

Deze 3cd (disc 3 bevat een interview) is voortgekomen uit de reünieconcerten. Keith Emerson is natuurlijk de belangrijkste man (zie ook de naam op de hoes), maar toch is er over het algemeen wel sprake van een echte band. Dat staat los van de laatste nummers, waarop Emerson er blijkbaar niet aan kon ontkomen om ook wat door ELP gecoverde nummers te spelen (die overigens wel anders klinken).

Het is allemaal niet zo bombastisch als in ELP, en dus echt meer een terugkeer naar het geluid van The Nice. Jacksons stem kraakt soms een beetje, maar echt storend is het niet. Ik hoor veel spelplezier onderling en voor liefhebbers is het toch leuk om ook eens een verzameling minder voor de hand liggende nummers live te horen. Zo is het grotendeels instrumentale arrangement van 'Tarkus' even wennen, maar wel boeiend (incl. een stukje King Crimson).

Ik moet 'm nog iets vaker beluisteren tot de verrassing eraf is om te beslissen of ik 3,5* of 4* toeken, maar fans zullen zich hier wel mee vermaken, denk ik.