Jewel - 0304 (2003)

2 jaar terug was ik nog een jewel fan... het idee nu alleen al... het is allemaal zo mierzoet! Geeeetts

Haha dat heet de Wet van het Voortschrijdend Inzicht. Alleen al een titel als You and Me = Love. Zorgelijk. Ik zie af van mijn stemrecht

Als ik het me goed herinner is dat juist het zoetste liedje ... Intuition was btw wel leuk!

Erg jammer dat Jewel de commerciele kant op gegaan is. De titels zijn idd zorgelijk, de teksten zijn wat standaard, sommige nummers hadden gelukkig toch nog een beetje Jewels 'oude stijl' (Stand, America).
Er zitten wel leuke effecten bij zoals bij Fragile Heart, een sitar/banjo en een lekkere beat, maar ik vind dat Jewel beter af is met gitaar en stem zoals bij haar vorige albums.

Gelukkig word haar volgende album (dat ongeveer in Februari uitkomt) weer in 'oude stijl' opgenomen, dus met gitaar en stem. Er komt o.a. een nieuwe versie van Fragile Heart op (meer info www.vh1.com).

3*

Ik vind deze Album beetje minder.
1½*

Wel een clip

Over welke clip heeft u het?
Ik ken echt niks van dit album, behalve stand, deze is compleet aan mij voorbijgegaan. terwijl ik toch altijd een enorme fan ben geweest. Heb ook geen idee of het goed is, maar ik hoop van harte dat ze weer terugkeert naar haar roots op haar volgende album..;

Was het niet de clip Stand.

Ik denk de clip Intuition

Verdomd dat was je ja!

Beschrijving? is dat die zwart wit clip? of is dat den diene met die brandweer?

Brandweer! En vooral het g.... lijf van mevrouw!

Hahaja. Ik begrijp u volkomen, tis a sexy lady.

Als ik de reacties hierboven lees dan wordt dit als een slecht album gezien. Maar na het goed te hebben beluisterd deel ik die mening niet helemaal. Jewel heeft betere albums gemaakt, maar hier staan ook leuke nummers op. Vooral het eerste deel van de CD, met Stand, Intuition, Run 2 U en Fragile Heart. De overige nummers vallen me wat tegen maar ze zijn nog steeds gezongen door die prachtige stem van Jewel. Dus daarom kom ik toch nog uit op 3*.

Zonet dit plaatje eens uit de krochten van mijn CD-kast opgevist (het hoekje waar ook mijn Korn bootlegs te vinden zijn). Vier jaar terug was ik danig onder de indruk van mevrouw Jewel, althans, van de natte droom die de clip van Intuition was en ja, ok, ook een beetje van de kleffe zoete pop die mij zo af en toe wel degelijk kan bekoren (zie ook de categorie J-pop en zulks). Ik vond het destijds wel een erg tof plaatje, maar heb het ook inmiddels al weer vier jaar niet meer gedraaid, en je wordt toch eens benieuwd wat er zo van overblijft.

In het boekwerkje steekt Jewel een verhaal af over hoe ze eindelijk haar ware muzikale ik had gevonden, dat dit de muziek is die altijd al in haar had gezeten en dat die er dan nu eindelijk uitkwam. Ik slikte het als zoete koek, want ik kon ook wel begrijpen dat ze wat levensmoe werd van album na album aan zielloze dweeppop. Zo in retrospect gaat het echter toch een beetje kriebelen. Hoewel ik dit album in alle eerlijkheid nog steeds niet verkeerd vind (ik heb af en toe een grote zwak voor zeer kitscherige esthetiek en kan er echt emo en huilie van geraken), kan ik me niet voorstellen dat een volwassen vrouw die, indien ze een carrière in de porno had nagestreefd, dan betreft tussen de MILFs zou kunnen worden teruggevonden, haar artistieke hoogtepunt heeft bereikt met hijgere adolescentenpop als een Intuition.

Dat steekt toch een beetje. Dat je pop ook sjiek kan doen is inmiddels wel bewezen wat mij betreft; een album als Ultra Blue van de Japanse Utada Hikaru is een schoolvoorbeeld van uitermate volwassen en artistiek geslaagde popmuziek. Maar de strakke spandex-muziek die op dit album wordt gepresenteerd (volledig incluis Br3Ez4H titels als U & Me = Love) staat daar toch mijlenver vandaan, en het lijkt me inmiddels (ha, daar is 'ie weer, dat voortschrijdend inzicht) een uitgemaakte zaak dat Jewel het vooral om de uitbouw van haar huis en een mooie Hummer te doen was. Dat ze daarin niet helemaal slaagde (volgens mij matige aansluiting bij regulier publiek en een haast volledig negeren van fans) spreekt dan toch wel weer een beetje voor deze CD, op een wrange, Schadefreude-achtige, misplaatste manier. Kom ik toch op 3* uit.

Ik denk dat ze met dit album iedereen lekker in de zeik nam en bewees dat je alleen maar er een beetje geil moet uitzien om een grote hit te scoren. En die kreeg ze dan ook na jaren.

Stand is toch wel een heel erg lekker nummer. En de tekst is heel erg goed...en steekt goed in elkaar, en ook Intuition vind ik niet verkeerd.

Over de video is al genoeg geschreven en gespoten, maar moet zeggen dat de muziek van Intuition er ook zeker mag zijn, leuke tekst ook. Laten we eerlijk zijn, "You learned love from magazines/you learned cool from Charlie Sheen" zijn twee sterke regels.

Leuk shirtje op de hoes trouwens en die roze broek vloekt er niet eens zo mee.