Florent Pagny - Ma Liberté de Chanter (2012)

Heerlijk, de eerste samples zijn te beluisteren op iTunes en klinken veelbelovend. Pagny heeft met het album Pagny Chante Brel al bewezen dat hij op zijn eigen fantastische wijze nieuw leven kan blazen in het repertoire van mogelijk de bekendste Belgische zanger ooit, Jacques Brel. Nu neemt hij ook het repertoire van (andere) Franstalige grootheden als Piaf, Nougaro, Brel, Aznavour, Trenet, Barbara, Bécaud en Ferré op zich. Ook zijn 'grooste successen' (hoewel C'est Comme Ca enigszins een vreemde eend in de bijt is) speelt hij live. Dit keer zijn de nummers in een akoestisch jasje gestoken, waardoor het geheel lekker jazzy klinkt.

Het resultaat is bijna twee uur lang fijne Franse varieté. Pagny's stem verveeld in die tijd gelukkig nooit. Erg vervelend is wel het uitbundig klappen en joelen van het publiek, waardoor een deel van de charme verloren gaat. De zwoele Franse nachtclub verandert soms in een bar of zelfs een arena, wanneer iedereen wild wordt tijdens het spelen van een aantal Franse klassiekertjes. Ook de opera-nummers had Pagny achterwege mogen laten.

Toch mag dit plaatje niet ontbreken in de platenkast van iedereen met een voorliefde voor het Franse levenslied. Hulde voor deze man, die nog altijd zeer ondergewaardeerd is hier op MuMe.