Hypno5e - Des Deux l'Une Est l'Autre (2007)

Oef, ik was altijd te lui om dit meesterwerkje toe te voegen, bedankt AOVV!
Een prachtalbum en een heeeerlijke band die veel te weinig aandacht kreeg. Veel diverser en mooier dan dit kan muziek niet worden. Hiernaar kan ik blijven luisteren zonder dat het ooit gaat vervelen.

Aanrader voor iedereen

Dit is best een goed album van deze Franse band. Erg veelzijdig. De zanger moet je wel aanstaan. Die doet wat denken aan de moderne metalcore/hardcore screams. Ik vind ze iig niet erg vervelend. Ook omdat ze niet constant aanwezig zijn. De muziek is zeer divers, van rustige stukken naar keiharde (bijna) death metal aandoende stukken. Leuk werkje dus.

Spijts mijn adagio “Geniet ervan, erger je eraan, verslind het of schuif het naar een kant van je bord, maar proef er tenminste van.” zullen er zelfs voor mij schotels zijn die mij niet smaken, ik kan met gerust gemoed zeggen dat deze Hypno5e mij niet aanzet tot het verder uitspitten van hun catalogus. Daarvoor zorgt het grillige karakter van de songs en het pijnlijk geschreeuw van de zanger. Ik heb het niet voor dat geschreeuw, als dat “emotie” moet voorstellen. Godzijdank doet hij dat niet voortdurend. Het heeft hier en daar zijn momenten: de vrouwenstem in Maintained Relevance Of Destruction Part II, de flarden waarin hij zwijgt en de gitaren zowaar melodieën spelen, de goeie kalme momenten in The Hole. Naked Lunch II en Remords Posthumes zijn totaal niet aan mij besteed. Vermoeiend album.