Aesop Rock - Skelethon (2012)

Dank je, sexy boy. Ik moet deze sowieso nog beluisteren en nu ga ik eerst je stukje lezen, gewoon omdat. Dat je zei dat je de teksten niet altijd snapte, dat was heel diep en gaaf en zo. Je liet echt je kwetsbaarheid zien. Sowieso.

Mooi rokje heb je vandaag aan. Die staartjes in je haar staan je ook heel leuk.

Favoriete Aesop Rock-plaat.

Af en toe verhalend, af en toe abstract, soms in hetzelfde nummer. ER gebeurt altijd wel wat, kan deze vaker achter elkaar beluisteren. Bonus tracks en gastoptredens zijn ook vet, maar ik vind Aesop solo het fijnst klinken. Beats zijn intens; ik zou graag een instrumental van Skelethon horen. Remix van Zero dark Thirty is het enige minpunt vind ik, maar da's geen deel van de standaard release dus geen punten-aftrek.

Hail Mary Mallon was grappig, maar dit vind ik geniaal. Weer een regelrecht Rhymesayers succes, na het opdoeken van Def Jux voor mij dé place to be voor geweldige hip-hop.

De eerste indrukken zijn erg positief. Aesop Rock flowt heerlijk en de muzikale omlijsting (dat rockachtige) spreekt mij erg aan. Het geheel luistert als een trein weg. Verder is Zero Dark Thirty een beest van een nummer Ik heb niets gehoord dat ik als 'zwak' zou bestempelen en het album gaat mij niet halverwege vervelen. Hier zou weleens een mooi cijfer uit kunnen rollen Verder levert zelf mummies in elkaar zetten altijd een pluspunt op. Eén van de sterkste album van het jaar tot dusver. Hiphop heerst dit jaar, zoveel is wel heel duidelijk.

Fryerstarter en Grace

Net als EL-P eerder dit jaar heeft ook Aesop Rock me weten te verrassen dit jaar, normaal liggen deze artiesten me niet zo, maar ook dit klinkt erg lekker!

Oei, dat valt even tegen. Wordt helemaal onrustig van de beats, daar waar ik Aesop Rock normaliter zeer relaxed vind om te luisteren. 1e luisterbeurt volgehouden, maar bij de 2e snel afgezet.

Helaas!

Instrumentaal gezien is dit album werkelijk fantastisch, de man laat zien een briljante producer te zijn. Ook van Aesop's stem kan ik altijd erg genieten. Het is ergens wel jammer dat er geen touw aan veel van zijn teksten is vast te knopen, maar dat hoort wel een beetje bij deze rapper en is niet echt een minpunt (het is meer dat ik er geen pluspunten voor kan toekennen). Toch 4*'en omdat dit album gewoon heerlijk wegluistert, en dat is toch het belangrijkste. Geweldige refreinen heeft deze man ook altijd.

@niels, kijk gewoon de video's die hij op youtube heeft gedropt via t rhymesayers kanaal. Snap je alles al een stuk beter

Nu aan het luisteren. Mijn eerste Aesop Rock project dat ik in zijn geheel ben gaan checken. Aesop heeft een fijn stemgeluid en een goede flow en delivery. Tot nu toe klinkt het allemaal erg goed.

Dit is wel zijn meest toegankelijke plaat, goed om hier te beginnen. Hierna None Shall Pass proberen en dan zo naar zijn oudere (en steeds vager wordende) werk! Als dit goed klinkt is er namelijk nog zoveel te ontdekken.

Ik vind None Shall Pass anders een stuk toegankelijker dan Skelethon. Het duurde een stuk langer voordat ik in die laatste zat, vanwege het wat minder diverse geluid en dat alleen Aes rapt.

Deze is door de tijd heen steeds meer gaan beklijven. Het beviel me direct, maar toch had ik niet verwacht dat ik met enige regelmaat terug zou grijpen naar verschillende tracks van dit album. En eigenlijk is elk nummer ook wel raak, de beats stuk voor stuk uniek qua sound en gewoon erg goed en Aesop Rock blijf ik een heerlijke rapper vinden. Een halfje erbij, daarom. Ik vind dit na Labor Days zijn beste, zelfs, al ontlopen zowel Float als None Shall Pass het niet eens zoveel.

Ik lees beklijven altijd als bek-lijven. Daarom vind ik het een heel raar woord.

Ik vind billenkoek dan weer een raar woord.

En voetbalanalist ook.

Maar goed, verder vind ik dit tekstueel inmiddels al stukken beter te behappen dan drie jaar geleden - dat geldt voor Aesop Rock in het algemeen. Dit is zonder twijfel een van mijn favoriete tekstenschrijvers (en rappers). Het vergt wat moeite, maar dat is het meer dan waard. Vooral het persoonlijke Gopher Guts is briljant, maar de manier waarop hij de keukenworsteling vertolkt die volgt als hij - uiteraard als kind - zijn boontjes niet op wil eten (het 'je mag niet van tafel voor je je groenten op hebt!'-idee) omschrijft in Grace is bijvoorbeeld ook een vermelding waard.

Ik vind Skelethon na Labor Days zelfs Aesop Rocks beste.

Eens.