Ty Segall & White Fence - Hair (2012)

YouTube - Ty Segall & White Fence - I Am Not A Game

heel erg fijn plaatje!

Wat een lekker nummer inderdaad

Van de week even het album checken, ik wil meer van dit.

Lekkere garagarock, soms iets te sixties achtig maar dat mag de pret niet drukken.

Scissor People wat een portie rock n roll is dat.

Ty Segall en Strange Boys-lid Tim Presley (a.k.a. White Fence) hebben de handen ineen gestoken en samen een album gemaakt. Segall drumt en speelt gitaar, Presley zingt en speelt bas. Het resultaat, Time, is een krankzinnig plaatje waar het spelplezier van afdruipt. Een psychedelische trip met een lekker dikke jaren '60 invloed. Deze twee lofi-garagerock helden hebben een uitmuntend album gemaakt.

Het duo nam Time met zijn tweeën op in San Francisco. Het album ademt dan ook een warme, zomerse sfeer. Een lome lo-fi productie maakt het geheel extra sfeervol. Alsof Time op een stoffig zolderkamertje is opgenomen. Het klinkt allemaal als de zomer die op spectaculaire wijzen zijn entree heeft gemaakt. Maar de time op Time is met zijn krappe 30 minuten niet overweldigend lang. Toch gebeurt er veel op dit album. Dit komt omdat er binnen de nummers veel koerswisselingen zijn. Het vuig rockende 'Scissor People' is hier een goed voorbeeld van; het nummer is duidelijk opgebouwd uit drie delen die genadeloos in elkaar over lopen. Ja, het is knip en plak muziek én nee, het klinkt niet zo. De avontuurlijke nummers zijn stuk voor stuk genieten. Het chaotische 'Crybaby', de country invloeden van '(I Can't) Get Around You', het priele orgeltje in 'I Am Not A Game': een kleine greep uit de vele mooie details. Segall, het 24 jarige wonderkind, klinkt op Time opvallend beheerst. Maar zo nu en dan gaat hij helemaal los in zijn ontzettend vieze gitaarsolo's. Dit zijn dan ook allemaal hoogtepunten om je vinger bij af te likken. "It's Alright, We're Stoned" zingt Presley in het bijzonder fraaie titelnummer. Daar is inderdaad niks mis mee, de vlotte dromerige nummers gaan erin als zoete koek. Verslavend album dat met elke luisterbeurt beter en beter worden. Zalig.

Nadeel is natuurlijk dat Time zo kort duurt. Dit fantastische samenwerkingsverband smaakt naar (veel) meer. Maar hier hebben de heren enigszins rekening mee gehouden: zowel Ty Segall als White Fence brengen dit jaar nóg twéé platen uit. Is de hemel gevallen?

Van: http://daanmuziek.blogspot....

Het album heet 'Hair', niet 'Time' .

Kort, maar leuk plaatje. Tja, Drag City hè, die brengen altijd wel leuke dingen uit.

Fijne en sympathieke garagerock. 4*

Hmm, ik weet het niet. Ik ben niet overtuigd door deze plaat. Ik heb zelfs moeite om naast I'm Not a Game een tweede favoriet te kiezen..
Segall's andere album van dit jaar, "Slaughterhouse" vind ik beter.

Niets aan toe te voegen. 4*

Ty Segall met White Fence in Tivoli live:

Scissor People

Slaughterhouse van Ty Segall staat in mijn top 10 van 2012 en dit Hair staat weer in de top 10 van magazine Uncut. Hoogste tijd om 'm te beluisteren dus. Openingssong Time is lekker loom en I'm Not a Game heeft een lekker 60's orgeltje afgewisseld met sterke gitaren: fijn nummer. Easy is Easy Rider, wel aardig dus. The Black Glove - Rag doet wel behoorlijk aan the Beatles denken, maar eerst wel in de vorm van een (te) rustig tussendoor albumnummertje. Gelukkig barst het geweld uiteindelijk prettig los.

Cry Baby is lekkere rock 'n roll. I Can't Get Around You is een licht psychedelische song, met een fijne gitaar van Segall. Typische rauwere garagerock hoor je op het lekkere Scissor People. Wat een geweldige gitaar speelt Segall op dit nummer! Voor mij het hoogtepunt van het album, samen met I'm Not a Game. Slotsong Tongues heeft wel een lekker ritme en aan het einde weer een goede gitaar.
Hair van Ty Segall & White Fence bevat lekkere afwisselende garagerock. Alleen de songkwaliteit is niet altijd van het niveau als dat op Slaughterhouse.

Goed nieuws: er is een nieuwe plaat! Dit keer alleen onder de noemer White Fence, maar het is wel degelijk precies dezelfde samenwerking van Tim Presley & Ty Segall. Ook Nick Murray drumt soms mee en jawel, Mikal Cronin op de piano. De plaat heet: "For The Recently Found Innocent" en klinkt geweldig! Surfrock gekruist met Beatles-achtige pop met vleugjes Americana.

Ik heb 'm inmiddels toegevoegd:
White Fence - For the Recently Found Innocent (2014)