Rochelle - You vs. Me (2012)

Treurig. Zoals Angela Groothuizen al beweerde is Rochelle Perts -kwalitatief- de beste deelneemster die ooit aan X-Factor, of überhaupt aan een talentenjacht, heeft meegedaan hier in Nederland. Nu, 'n klein jaar na haar winst, ligt haar debuut You vs. Me in de schappen, en het is niet 'n album geworden om vrolijk van te worden. Tien (van elf) nummers zijn b-materiaal tot zelfs c-materiaal. Met slechts één aardig nummer in handen, zou je je kunnen afvragen of deze release in eerste instantie wel nut heeft. Perts gaat met dit album duidelijk richting de pop-rock kant; en 't lijkt mij niet dat dat zal aanslaan. Nu moet ze vooral doen waar ze zelf zin in heeft, da's het belangrijkst, maar het lijkt even alsof ze vergeten is dat ze in eerste instantie won vanwege de toffe interpretaties van bekende R&B- en soulnummers die ze tijdens X-Factor zong. Nou heeft het meisje zo’n krachtige stem, maar in plaats dat de nadruk daarop komt te liggen, kiezen de producers (?) ervoor om de nadruk te leggen bij een krachtige (lees: ruige) instrumentatie, zoals het best naar voren komt in Love to Kill Ya of A Stalker. Waarom toch? Ze werkte hieraan met een Brits producers-duo, maar bleef ze wel onder de plak van Eric van Tijn, en dat kun je horen. Die typische, platte Hollandse sound domineert op You vs. Me. Sony moet 'n vet budget beschikbaar stellen en haar laten samenwerken met Amerikaanse producers/tekstschrijvers, anders wordt het nooit wat. De enige sterke compositie en tekst die op dit debuut te vinden is, is Untouchable. Het is vast niet geheel toevallig dat uitgerekend dat liedje (deels) geschreven werd door Emeli Sandé.

Tja, de cover Stalker van Cascada is meer een soort Coldplay-achtige versie geworden. Ik vind de originele versie veel leuker, maar slecht is ie niet. Mummy's boy is erg mooi. Verder niet veel bijzonders helaas. Ik had wel wat meer hiervan verwacht.

jammer inderdaad van zo'n groot talent. Ik hoop dat ze nu haar eigen weg gaat.

Wauw, wat een plaat

Blijft uiteraard kwestie van smaak. Met >3500 cd's in bezit, durf ik te stellen dat een fantastisch album is, en al helemaal voor een debuut.
Zeer krachtige, powerpop.
Zeker geen voorzichtig debuut van een winnaar van een talentenshow, dit is een zeer volwassen en fantastisch album, dat niet onderdoet voor werk van Rihanna.
Elk nummer is goed, wat een dynamiek, het knalt je speakers uit.
Rihanna, eat your heart out; it's dutch, it's new, it's fresh, it's powerful, it's better..., it's Rochelle!!

Ik was al vanaf het begin van X-Factor voor Rochelle, maar had eigenlijk nooit gedacht dat ze zou winnen. Gelukkig is dat wel gebeurd!

Ze heeft zo'n prachtige en fijne stem om naar te luisteren. Zo fijn en natuurlijk komt het over, zonder teveel geschreeuw en gewoon heel mooi egaal. Heerlijk..

Heb al een paar liedjes beluistert en tot nu toe ben ik zeker tevreden.

Erg goed album wat ik al hoopte!

De beste nummers zijn: What A Life, A Stalker, Talking To My Shadow, Chasing Fire, Mummy's Boy en Love To Kill Ya.

Prachtige stem, afschuwelijke producties. Veel te rock/live achtig. Past helemaal niet bij haar stem. Gelukkig werkt ze nu ook met andere producers. Fluitsma en van Tijn hebben echt talent, maar zijn niet goed in hippe producties van deze tijd. Veel te braaf en niet origineel. Waar zijn de zware krakende hiphop beats? Super zwoele synths sounds en gesamplede vocals. Ik zou het wel weten met Rochelle. Veel meer in de stijl produceren van Mary J Blige of S.W.V.