Jungle by Night - Hidden (2012)

Gooi wat broertjes, neefjes en vriendjes bij elkaar en laat ze knallen! Dan schijn je Jungle by Night te hebben. Na een EP en een vooruit gesnelde live-reputatie is het nu eindelijk tijd voor hun eerste LP.
Als je iets leest over deze band dan horen we termen als jazz, funk en afrofunk. Zelfs de naam van de legendarische Fela Kuti komt zo nu en dan voorbij. Dat is nogal een vergelijking, maar ook een mooie belofte. We gaan het horen.

Het moge duidelijk zijn, ze kunnen er wat van! Iedere muzikant weet wat hij doet. De blazers, de gitaren, de piano en vooral de drums. Allemaal retestrak, allemaal overtuigend, allemaal in een hoofdrol en allemaal ondersteunend naar elkaar. Ze vullen elkaar perfect aan, ze vormen één geheel.
De muziek is vooral in de basis funk, met bij elk nummer een eigen invloed. Zo horen we Oosterse invloeden op het rustige en prachtig opgebouwde Dawn, één van de topsongs van deze plaat. Elk nummer grooved, elk nummer is dansbaar, eigenlijk is elk nummer goed. Maar originaliteit is er altijd. Zodoende houden ze de plaat interessant, spannend, het beluisteren waarden.
Wat voorbeelden zijn de potten en pannen die we horen in opener Rangda. De blazers knallen net wat harder in Cycling. Ben je meer geïnteresseerd in tempowisselingen, in muzikale wisselingen dan is Gallowstreet 42 dé song voor jou. De jungle uit de bandnaam horen we in het korte NightFight.

Het echte genieten is er met Ethiopino, een track dat zich onderscheidt met een aanstekelijk loopje, grote muzikaliteit en rijke instrumentatie. Marsvin zal het vooral live goed doen, dat hoor je al helemaal in de dynamiek van het spelen. Een goed voorbeeld waar alle instrumenten samenvloeien.
Wat donkerder is Ghettos of the Mind. Dit nummer is wat rustiger en wordt gekarakteriseerd door de xylofoon. Eveneens genieten is afsluiter Bokoor. Een origineel en fris nummer met een geniale mondharmonica!!!

De verwachtingen waren hoog en die zijn ingelost hoor! De nummers zijn nu al vol dynamiek en energie, moet je nagaan hoe dat live gaat worden. Ik voorspel een grote toekomst voor Jungle by Night.

Ik ken vooralsnog alleen Ethiopino.

Wit, piepjong en Nederlands, afgaande op de commentaren op hun vorige cd? Da's alles wat je NIET verwacht als je dat nummer (inderdaad met een aanstekelijk loopje, trouwens) hoort.

Ethiopino heb ik veel op Belgische en Franse internetzenders gehoord, misschien moeten ze zich met name op díe regio richten als ze groots willen doorbreken. Zulke muziek heeft daar sowieso een grotere aanhang dan hier.

De eerste review heeft me inmiddels nieuwsgierig gemaakt naar de rest, ondanks dat ik behoorlijk selectief ben als het gaat om het uitproberen van artiesten-albums. Het ligt eraan in hoeverre reeds bekende nummers en/of recensies me weten te verleiden. Maar die review werkt hier erg goed als een soort van reclame-praatje.

M'n eerste indruk na twee keer afspelen is dat ik het aan de ene kant behoorlijk lekker vind klinken allemaal. Een organisch en hoorbaar met plezier gespeeld geheel met lekker veel dynamiek, vervaardigd door een band die daadwerkelijk iets kan. Maar dat er aan de andere kant de daadwerkelijk memorabele nummers missen, afgezien van Ethiopino dan. Afzonderlijke geluiden trekken weliswaar positief de aandacht, maar in z'n gehéél blijven de afzonderlijke nummers nog niet zo plakken. Dat was bij Ethiopino al meteen de eerste keer het geval.

Van forceren in de hoop dat het iets word houd ik niet. Zit het er niet in, dan zit het er niet in. Maar omdat ik het idee heb dat dit een groeiplaat zou kunnen zijn, krijgt het een eerlijke kans.

Vooralsnog echter nog geen sterren-toekenning.

Vind het wel redelijk lekkere muziek maar het klinkt niet alsof hier jonge gasten bezig zijn, ontzettend braaf allemaal. Dit klinkt nu al oubollig.
Ik heb ze een keer live op tv gezien en dat klonk wel erg goed, volgens mij was het daar ook meer improvisatie ofzo, ze vlogen in ieder geval veel meer de bocht uit.
Ethiopino is trouwens wel erg lekker door dat basloopje, wat meer van zulks a.u.b.