The Fixx - Phantoms (1984)

En ook hun derde album is goed.
Lose Face, Sunshine in the Shade en Woman on a Train zijn mijn favoriet. Maar er staat geen slecht nummer op eigenlijk, al vindt ik Phantoms wat minder (beetje depri).

Minder favoriet volgens mij, als ik andere site mag geloven. Maar ik vind deze beter dan Reach the Beach.

De verscheidenheid aan stijlen is groter. Ik zou zelfs zeggen dat ik elke track op deze plaat van hetzelfde hoge niveau vind.

Gave, wat minder bekende plaat van de band, met een veelheid aan stijlen. Goed gezongen en mooie sfeertjes dankzij Rupert Greenal (toetsen) maar ook het gitaarspel van Jamie West-Oram en de geweldige stem van Cy Curnin.

Weer een mooi album van The Fixx. Met ook weer een mooie coverart als bonus. Hun albums veel gedraaid toen. Op vinyl.

Kant A is echt te gek,

Kant B begint wat experimenteler met de powerfunk van Battle Overseas en Question.
Goed muzikantschap en lekker uptempo maar ook wel irritant.

Maar ook kant B kent schitterende songs als Phatom Living, I Will, Facing the Wind en natuurlijk Are We Ourselves....

Iets ontoegankelijker dan de eerste 2 albums.
Wel weer in min of meer dezelfde stijl en wederom die perfekte produktie van Rupert Hine.
Moet hem eerst weer eens een paar keer draaien voor ik er een waardering aan hang.

Ongeveer van hetzelfde niveau als Reach The Beach is dan toch de conclusie.
Goed gezongen en weer met die lekker breed uitwaaierende gitaaraanslagen.
Groep met een geheel eigen stijl.
Beste nummers wat mij betreft Lose Face, Less Cities, Woman On A Train, Phantom Living en Facing The Wind.
Geen zwakke nummers.

Op vinyl, Duitse persing en nog hagelnieuw.

Dan moet je alleen nog het debuut en Walkabout proberen, en dan heb je alles van hun uit hun new-wave periode. Daarna gingen ze wisselend van pop naar rock naar alternatief.

Hun laatste plaat is wel een return-to-form.

Debuut heb ik, Walkabout ook (op CD zelfs) en React (live).
Daarna ben ik ze kwijtgeraakt.
Walkabout is nu aan de beurt.
Voor de rest daarna maar eens een strandwandeling gaan maken .

Phantom Living is trouwens ook nog eens gebruikt in een Miami Vice-aflevering.

Eigenlijk opvallend hoe vaak en veel de muziek van The Fixx in series en films wordt gebruikt.

De meest experimentele plaat van de band. Het is een eclectische mix van stijlen met de krachtige zang, cleane fendersound, funky baslijntjes en atmosferische synthklanken als eeuwig herkenbare ijkpunten in de muziek.

Omdat de band zoveel verschillende stijlen door elkaar gooit is niet elke song volledig raak, maar ik voel wel sympathie voor deze plaat.

De plaat begint ijzersterk, maar zakt aan het eind van kant A wat in. Kant B is ook wat grillig en heeft ook een wat minder geslaagd eindstuk.

Bij mij bekruipt het gevoel dat als sommige kortere songs als Sunshine in the Shade en Facing the Wind wat waren uitgewerkt en wat langer waren, er toch minder songs op de plaat zouden passen, waardoor bijvoorbeeld het was saaie I Will en het chaotische Question eraf gelaten konden worden. Maar het is goed zo.

Ondanks jouw betoog gooi ik mijn stem toch met een halfje omhoog. the Fixx heeft eigenlijk alleen maar top albums gemaakt. Een paar geleden live gezien in de Boerderij. Was super!

Phantoms is op Music on CD opnieuw uitgebracht. Het klinkt alsof het een surround cd is: prachtig! Knap werk van dit platenlabel!