Lonely Is an Eyesore (1987)

vooral goed omdat 'Fish' hierop staat, een van de leukste nummers van de Throwing Muses.

De rest is ook OK, allemaal even eighties.

Ook vooral goed omdat The Protagonist van DCD erop staat. Is verder nergens te vinden binnen hun oeuvre. De clip is te zien op de dvd van Toward The Within, maar dat is het dan ook. En dat terwijl het een kunststukje is. Voor de rest onderschrijf ik de mening van dix. Naar bijvoorbeeld Clan Of Xymox kan je eigenlijk met goed fatsoen niet meer luisteren. Of het zou uit nostalgisch oogpunt moeten zijn; het stamt uit de tijd dat we nog allemaal gezellig in het zwart rondliepen...

Kijk voor The Protagonist van DCD ook hier.

Dead Can Dance - Dead Can Dance 1981-1998 (Box Set) (2001)

Staat ook de demoversie van Frontier op,
net als op deze Lonely is an Eyeshore .. .deze demo is beter
dan de versie op het debuutalbum van Dead Can Dance.

En vooral ook goed vanwege het prachtige 'No Motion' van Dif Juz. Behoorlijk tijdloos nummer. Laat dat ook even gezegd zijn, bij deze.

Da's ook mijn favoriet

Een gemiddelde van 3,55? 5 sterren is nog te weinig.

*** was inderdaad wat weinig. Verhoogd naar **** dan maar.

Ken dit album van de video. Eén van de clips deed me erg denken aan Twin Peaks, maar dit is ouder dan Twin Peaks.

Bijzondere 4AD verzamelaar, hier staan toch wel een paar zeer fraaie nummers op. Ik had destijds de super-de-luxe editie met het dikke boekwerk met artwork van 23 envelope erbij. Nog steeds spijt dat ik die weg heb gedaan een jaar of 10 geleden. Voor mij springen twee nummers eruit op dit album, Clan of Xymox met Muscoviet Musquito en Dif Juz met No Motion. Heel erg fraai.

No Motion staat hoog in mijn lijst van favoriete nummers aller tijden, geen idee wat dat nummer met mij doet maar alle juiste muzikale knoppen worden daarbij ingedrukt. Het sublieme gitaarwerk wat door elkaar heen dwarrelt en opstijgt en weer daalt, dit alles ondersteunt door een jazzy ritmesectie met heerlijk baswerk en top staccato drumwerk.

Daarna ga ik voor The Wolfgang Press met Cut the Tree en Throwing Muses met Fish, beide sfeervol en eigenzinnig. Eigenlijk vind ik alleen het nummer van Colourbox (nog steeds) ruk, nooit gesnapt wat 4AD met die band wou bereiken, paste niet bij de rest. Dead can Dance en Cocteau Twins behoeven natuurlijk geen verdere introductie, beide bands presteren eigenlijk altijd op hoog niveau. Zeker in de jaren 80.