Haggard - Awaking the Centuries (2000)

Heerlijk

de perfecte chill muziek(H)

Metal gecombineerd met klassiek, I like it.

Een kamerorkest als onderdeel van een metalband. Metal en klassiek. Maar anders dan bijvoorbeeld Therion ofzo. Kleiner vooral. De uitwerking aan metalen zijde is wat pover. De gitaren klinken raar, blikkerig en dus beslist niet smerig. En de grunts lijken te zijn gedaan door een hese scholekster.
Voor het concept werd het verhaal van Nostradamus gebruikt. Dat zijn we vaker tegengekomen. Maar het past verder goed bij de sfeer van het album.
Al met al blinkt het uit in de ideeën maar had er wat meer aandacht aan de electrische kant besteed mogen worden.

Ik weet niet of er nog andere soorten scholeksters bestaan dan de vogels die ik ken, maar voor mij zijn het gewoon normale grunts - of iets wat daarvoor moet doorgaan In Awaking The Centuries moet ik er zelfs een beetje om lachen.

Maar noemen jullie dit metal? Het neigt eerder naar hardrock. Alle 'moderne' rock wordt overigens stevig naar de achtergrond gedrukt door een soort Middeleeuwse folk, vermengt met klassiek. De vergelijking met Therion kan ik wel volgen.

Een prima cd om even bij onderuit te zakken, er ontstaat een lekker sfeertje. Het geheel doet ook wat filmisch en 'musical'-achtig aan, door de koorzang her en der.

Mijn album heeft trouwens hele andere tijden! Geen idee waar de tijden bij de tracklist vandaan komen... Na een kleine 38 minuten is de pret alweer voorbij.

Het album duurt inderdaad nog geen 38 minuten. Het is gecorrigeerd.

Degelijke en goede opvolger van "And thou Shall trust...." met een aantal zeer goede songs, waaronder de titeltrack. Voor de liefhebbers (zoals ik) een prima tweede album van deze Bayerse band. 4,0