Een van mijn favoriete Duitse progbands. Hun muziek is een laat jaren 70 / begin jaren 80 variant op het geluid van Camel ten tijde van Moonmadness. Muzikaal zit dit album top in elkaar ben alleen niet zo kapot van Harald Bareth's Engelse uitspraak. Dat zou op latere albums gelukkig beter worden en het werd helemaal mooi toen ze op Duitstalige zang overgingen.
Overigens, Uwe Karpa is niet een gitarist die vaak genoemd in lijstjes maar is persoonlijk favoriet van me. Een mooi combi van techniek en gevoel voor melodie.