Ken Lockie - The Impossible (1981)

Prima debuut album van Ken Lockie, ex-zanger/toetsenist van Cowboys International.
Er spelen nogal wat prominenten uit de toenmalige postpunk bands op dit album mee. John McGeogh, net een Banshee geworden, speelt gitaar en John Doyle, z'n oude maatje bij Magazine, speelt drums. Jim Kerr zingt in de achtergrondkoortjes mee. Lockie zou hetzelfde doen op Sons and Fascination, dat een half jaar later verscheen. Simple Minds was behoorlijk onder de indruk van dit album en huurde naast Lockie ook producer Steve Hillage in, die dit album produceerde.
Later zou Lockie zich kort bij PIL aansluiten.
De muziek op dit album ligt in het verlengde van Simple Minds. Nummers als Sweat in Bullet en 70 Cities as Love Brings the Fall hadden zo op dit album kunnen staan. Aparte noot op dit album is het saxofoongeluid (van Lockie zelf).

Bedankt voor de info. Heb deze plaat inmiddels al jarenlang in het zogenaamde rotatievak staan van mijn platenkast. Ik denk ooit bij een kringloop gevonden en meegenomen op basis van wat namen op de hoes die ik herkende. Destijds gedraaid, maar wist niet goed wat ik er mee aan moest. Houden of weer weg doen? Eerst maar eens in het rotatievak. Vervolgens kan ik me niet herinneren of ik hem nog wel eens heb gedraaid, maar op dit moment ligt hij op de draaitafel in het kader van 'toch maar weer eens wat van die onbestemde platen luisteren'. En... eigenlijk kan ik er nog net zo weinig mee als toen. Als je het hebt over Simple Minds bijvoorbeeld, hebben we het over vette new wave nummers. Hier vind ik het vaak toch net even niet en die sax hoeft van mij ook niet persé. Kant B gaat op en ik ben er nog niet helemaal uit, al begin ik langzamerhand het idee te krijgen dat het muntje gaat vallen naar 'weg doen'. De kans is dus vrij groot dat hij binnenkort te vinden is in mijn webshop. Tja, zo gaat dat dan he...