Ben Caplan & The Casual Smokers - In the Time of the Great Remembering (2011)

Dit album staat nu op 3voor12's Luisterpaal. Trefwoorden: 'Rokerige whiskeystem, jonge Tom Waits, folky ballads, stampende klezmer'.

Ben benieuwd!

(edit) vooralsnog is track 4 wel heftig, klinkt meer als een kapote microfoon dan dat het in de buurt van Waits komt.

Tjah, velen hebben ook snel de intentie om iedere stem die een beetje ruig en rokerig klinkt al meteen te vergelijken met Tom Waits... Heb nu enkele nummers beluisterd, en kan besluiten dat het toch wel best goed is, niet super, maar gewoon goed...

Toch een erg goed album

Komt over vijf maanden gratis in mijn dorp. Wat leuk
Conduit het beste nummer, dat ik al herkende van de akoestische versie op Youtube; aanrader!
Verder vind ik zijn rauwe, akoestische, gewurmel toch intenser.
Goed album, gewoon goed.

Dit doet me nou net niets.

Ik kan me niet echt vinden in de beschrijving die er bij staat.. jonge Tom Waits(enige link leg ik bij Bang to Break the Drum)....?

De nummers hebben potentie, maar zijn wat mij betreft te glad of te 'mooi' geproduceerd.
Daar buiten is het ook niet echt eigen, het is meer een wervelstorm van stijlen vaar per stijl meer van had kunnen worden getapt, want zo te horen kunnen ze het prima aan.

Ik denk niet dat ik deze Caplan in mijn collectie ga opnemen, maar wellicht dat ik het nog een paar keer draai om het te laten bezinken...

Live gezien in de Merleyn, Nijmegen. Echt een geweldig optreden. Niet perse een Tom Waits. Meer een cookiemonster.
Maar een hele diverse stem, zowel het zware als (relatief) hoge.
Daarnaast een echte entertainer in hart & nieren.
wat een Held!

Hoor het album nu voor het eerst. Ergens zong hij iets van 'out of breath' waarna er even een pauze valt en je hem dan snel, diep adem hoort halen voor hij weer verder zingt. Dat vond ik een mooi detail.
Ook het onverstaanbare, weinig samenhangend lijkende geschreeuw op Stranger vind ik geweldig.

Ik hoorde mijn zusje de bovenverdieping op komen en mijn deur stond open en ik dacht: als ze nu vraagt naar wat voor achterlijk geschreeuw ik nu aan het luisteren was, dat dat inderdaad was dat het was: achterlijk geschreeuw, maar wel zo mooi!

Dat doet hij in 'Down to the River'. Geweldig nummer.

Multi-instrumentalist Ben Maurene Caplan is vooral gekend in zijn contreien maar minder hier in ons Belgenland dus wordt het tijd om deze even aan jullie voor te stellen. Ben Caplan is 26 zomers oud maar als je hem op een podium ziet staan zou je hem vergelijken me een 70-jarige oude rots. Zijn charisma en uiterlijk zorgen ervoor dat Caplan niet alleen meer aanzien krijgt maar het brengt zijn shows ook veel meer kracht bij. Voeg daarbij nog een potje melodramische lyrics en we zijn vertrokken voor een album vol energie en drama.

Het album dateert echter al uit 2011 maar is daarom niet minder stijlvol, niet minder actief of hedendaags want zoals we allen weten vergaat goede muziek niet. Wij klasseren het genre alvast niet onder blues, rock, jazz of wat dan ook want dit is helemaal niet mogelijk. Ben Caplan brengt doorheen het album zodanig veel genres naar boven … vandaar ook zijn naam als multi-instrumentalist. Fans van Tom Waits kunnen bij Caplan alvast wel hun gading gaan ophalen.

Op instrumentaal vlak hebben we helemaal niets op te merken. Alles vloeit mooi over in elkaar, is ingespeeld op elkaar. Hoewel sommige instrumenten vaak een andere richting inslaan dan we gewend zijn stoort dit helemaal niet.

Onze singer songwriter zien we zo voor ons op het podium staan in maatpak met zijn weelderige baardgroei en gespleten haardos samen met zijn begeleidende band The Casual Smokers. Dit wil alleen maar zeggen hoe goed deze man het album opgebouwd heeft. De emoties die de tracks bij mij losweken doet op dit moment geen enkele andere muzikant hem na. Het album op zich klinkt bijna als een live versie.

lees meer

Ben Caplan & The Casual Smokers - In The Time Of The Great Remembering - Snoozecontrol.be

iets vaker gehoord e dan begint ben te groeien, toch wel leuk plaatje