0
geplaatst: 6 mei 2012, 13:05 uur
Het allereerste album van de grootste progmetal band van Hongarije. Die titel klinkt als heel wat, maar stelt in principe niets voor, want Hongarije telt niet zo veel progmetal bands. Dat neemt niet weg dat deze Dream Theater-kloon alleraardigst materiaal schrijft op dit in eigen beheer uitgebrachte debuut. Hier nog niet met de internationaal bekende line-up met zanger Zoltán Kiss, maar nog met de in 2000 overleden Ákos Thorday. Thorday's stem is wat veel van deze matiger opgenomen Hongaarse versies doet zegevieren over de Engelse versies die met Kiss zijn opgenomen in het Engels op Eden? uit 2002. Zijn stem is minder fel, maar hij kan een sfeer een stuk beter neerzetten en zo is Kapu Elõtt dus al een stuk meer genot dan de Engelse versie Reality's Door, waar Kiss nog vals op zingt ook. En eigenlijk is de taal en de zang het grootste verschil. Wat ook nog meespeelt dat de nummers in het Hongaars geschreven zijn en het daarom al een stuk natuurlijker klinkt in die taal.
Twee nummers staan hierop die niet opnieuw zijn opgenomen in een andere taal, en dat zijn Léptek en Ébredj Fel. De eerste is een sfeervolle progballade waar de waarde van Thorday's stem nogmaals onderstreept wordt, en de tweede is een stevig progrock nummer met een stevige knipoog naar 6:00 van Dream Theater. Die knipogen naar DT zijn over het hele album eigenlijk wel hoorbaar, maar waar Nemesis zich voornamelijk onderscheidt is het weglaten van de lange solo's. Dat neemt niet weg dat gitarist Zoltán Fábián zich af en toe niet laat gaan, he.
Verder neem ik niet aan dat mensen dit album gaan beluisteren als ze niet eerst Eden? hebben gehoord, want daar is makkelijker aan te komen. De rest zal dus reeds bekend zijn en heeft in vele gevallen niets van de kracht ingeboet. Menekülés is net als Escape nog steeds het minpuntje van de plaat. Alleen vind ik Honvágy hier nog wel mooier, weer dankzij Thorday. De hidden track aan het einde van het nummer is het thema dat we later tegenkomen als intro van Goddess Nemesis op Psychogeist.
Tot slot nog even de vertalingen en de link naar de Engelse varianten.
1. Reality's Door
2. Eternal Circle
3. [Google Translate vertaalt als "Have"]
4. Predestination
5. [Vertaalt als "Wake Up"]
6. Escape
7. Virágének (Hungarian Folksong)
Twee nummers staan hierop die niet opnieuw zijn opgenomen in een andere taal, en dat zijn Léptek en Ébredj Fel. De eerste is een sfeervolle progballade waar de waarde van Thorday's stem nogmaals onderstreept wordt, en de tweede is een stevig progrock nummer met een stevige knipoog naar 6:00 van Dream Theater. Die knipogen naar DT zijn over het hele album eigenlijk wel hoorbaar, maar waar Nemesis zich voornamelijk onderscheidt is het weglaten van de lange solo's. Dat neemt niet weg dat gitarist Zoltán Fábián zich af en toe niet laat gaan, he.
Verder neem ik niet aan dat mensen dit album gaan beluisteren als ze niet eerst Eden? hebben gehoord, want daar is makkelijker aan te komen. De rest zal dus reeds bekend zijn en heeft in vele gevallen niets van de kracht ingeboet. Menekülés is net als Escape nog steeds het minpuntje van de plaat. Alleen vind ik Honvágy hier nog wel mooier, weer dankzij Thorday. De hidden track aan het einde van het nummer is het thema dat we later tegenkomen als intro van Goddess Nemesis op Psychogeist.
Tot slot nog even de vertalingen en de link naar de Engelse varianten.
1. Reality's Door
2. Eternal Circle
3. [Google Translate vertaalt als "Have"]
4. Predestination
5. [Vertaalt als "Wake Up"]
6. Escape
7. Virágének (Hungarian Folksong)
* denotes required fields.
* denotes required fields.