Pathfinder - Fifth Element (2012)

Pathfinder is een soort Rhapsody meets Dragonforce. Op zich klinkt het erg apart door het hoge tempo, het orkest en de vocalen; falsetgegil, grunts en soms zelfs operazang. Werkelijk powermetal die je oren doen bloeden.

Ik vind het dan ook een beetje over-the-top en niet altijd lekker luisterbaar, maar het is wellicht een interessant album voor zij die powermetal een uitgemolken stroming vinden. Het ene nummer is wat beter dan het andere, de plaat opent in ieder geval steengoed met de titelsong.

Ik weet niet of je het debuutalbum kent, maar die raad ik je zeker aan, want dat vind ik echt een fantastische plaat. Daar heb ik destijds echt weken achter elkaar naar geluisterd. Op 'Fifth Element' vind ik het titelnummer, Ready To Die Between Stars, The Day When I turn Back Time, Elemental Power en When The Sunrise Breaks The Darkness (redelijk) goed, maar de overige nummers vind ik allemaal matig. Daar komt bij dat naar mijn mening geen enkel nummer van dit album het niveau van het eerste album weet te behalen.

Dit komt voornamelijk door de melodieën. Het eerste album is een aaneenschakeling van mooie, aanstekelijke, doch niet te voor de hand liggende melodieën. Een ander klein doch belangrijk verschil is het feit dat het eerste album iets minder chaotisch is, en dat mede daardoor de verschillende delen binnen de nummers beter op elkaar aansluiten. Ten slotte klinkt de stem van de zanger (die inmiddels Pathfinder heeft verlaten) op het eerste album prettiger en melodieuzer (er zijn volgens mij geen grunts te horen op het eerste album).

Bedankt voor de tip! Ik vind hiervan het openingsnummer nog altijd geweldig overigens.