Tad Morose - Leaving the Past Behind (1993)

Het album geproduceerd door,metal/master-minder:Uffe petterson mag er meer dan zijn met dit debuut overtreffen ze ook hun eigen zelf zijn, binnen de band.

Met talloze bezettings-wisselingen en dan ook nog de vage bekendheid van de band roepen in '93,bij een opgestuurde demo-tape,grote consternatie van een muzikale onderschatte band'tad morose(belangstelling,van leif edling-abstract algebra,candlemass),die de band onder zijn amicale hoede neemt.

Met het meer dan overtroffen album':leaving the past behind,en nummers als,reach for the sky,voices of calling,knalt de band van zijn grondvesten en vooral in:Australie,japan verkoopt men al meer dan 3000,copieeen en zelfs in de metal-labyrinth van,australie komt dit album op nummer,20-terecht.

Dit is fantastische,power-metal de zoete grenadine van zuurverdiende cranberry's,compacte songs die zeer melodieus aandoen en de ingewikkelde mix(lijkt veel op het werk van:Metallica/Dream theater),(eternal lies,save me),een gros aan fantastische nummers...liefhebbers van,(savatage,eidolon,jag panzer,angel dust,morgana lefay,)moeten hier maar eens voor gaan zitten...want ook met dit album hoef ik niet met mijn dobbelstenen-op te-gooien...gewoon een honderd-voudige tien|||

Een werkelijk fantastische plaat, ik heb nog wel later werk gehoord, maar dat tipte hier niet aan. De zanger is niet werelds, maar heeft zijn eigen kleur. Op ander werk van de band klonk hij vermoeid, hier klinkt 'ie heel fris. Zingt op de toppen van zijn tenen, maar brengt het er heel behoorlijk vanaf. Zijn opvolger Urban Breed kan ik niet uitstaan op A Mended Rhyme, maar op later werk klonk die man dan weer behoorlijk goed, maar dat moet ik allemaal inhalen: ik was namelijk afgehaakt door die eerste plaat met hem. Verder alleen losse dingen gehoord.
Het is een mix van Prog. en een beetje Doom, een werkelijk heerlijk mix. Goed geluid ook, wel dicht gesmeerd, maar heel warm. Een geweldige opener die je meteen beetpakt middels "Eternal Lies", het bereidt je meteen voor op de rest van de elpee, dit nummer ademt de sfeer uit van de gehele plaat. Heerlijk begin met de drums, lekkere kick. Het was überhaupt een heerlijke tijd begin/mid 90 als het om (lichte) Prog. Metal gaat. Veelal ook vanuit Scandinavië.
"Miracle" had zomaar (en misschien ook wel geweest, geen idee) een single kunnen worden. Als er al een zwakke broeder tussenzit is deze het, maar echt zwak is het niet, haalt het alleen niet tegen andere krakers als het intrigerende "Voices Are Calling" en bijvoorbeeld het machtige "Save Me".
Er zit een Doom laag in de muziek, maar niet één waarbij je op zoek gaat naar scheermesjes, het is eerder zwaar melancholiek, zo is ook de inbreng van de toetsen. Laat de gitaar een gat vallen, dan kleurt het toetsenwerk dit bijzonder fraai in. Legt een mooi kleurig en warm tapijt zo je wilt.
Prachtig mooi is de aanloop naar het refrein van "Eyes of a Stranger" en het betoverende middenstuk. Mooi is ook het tweede verrassend up-tempo deel in "Reach for the Sky", fraai soleerwerk hier.
Drie van de beste nummers moeten dan nog komen, het titelnummer is een waar hoogtepunt en zo is het volgende nummer "Reflections" dat ik nog uitgekozen had om bij een site up te loaden (iemand moest het doen). Hoe dat nummer alleen al begint, holy smoke! Lekker intro en dan ervandoor galopperen (op een niet Maiden manier btw), gewoon knallen... dan inhouden en dan *boem* een simpel en effectief refrein. Zo bouw je een nummer op.
Afsluiter "Way of History" laat je na afloop verder dan ook happen naar adem van de opgedane indrukken. Eerst het nummer zelf nog, een kamerbreed tapijt aan een warm toetstenpalet, een nummer vol levensvragen. Gedragen, mooi spel tussen de zware gitaar en de toetsen, vullen elkaar goed aan.
Het was nog een jonge band en hier en daar is het wat simpel qua teksten, maar het deert me niet. Wat me wel deert is dat platen als dit bijna niet meer gemaakt worden.

Aangeschaft na een mooie recensie in (jawel) de Aardschok. Vanaf de eerste keer beluisteren pakte me het gelijk, en samen met de (nog betere) opvolger komen ze nog regelmatig uit de kast om hun rondjes te draaien. Mooie mix van Power, Prog en Doom, maar dan met een eigen smoel. Savatage fans mogen dit blind aanschaffen

Dan ga ik dit maar eens checken! Ken de naam al jaren en in een ver verleden ook weleens wat van ze geluisterd. Maar dat is al zó lang geleden dat ik me niet meer kan herinneren wat ik er precies van vond