MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Tad Morose - A Mended Rhyme (1997)

mijn stem
3,88 (4)
4 stemmen

Zweden
Metal
Label: Black Mark

  1. Circuit Vision (5:39)
  2. But Angels Shine (6:18)
  3. A Mended Rhyme (6:13)
  4. The Trader of Souls (4:47)
  5. Time of No Sun (5:43)
  6. The Dragon Tide (7:40)
  7. Goddess of Chaos (7:07)
  8. The Vacant Lot (6:23)
  9. Guest of Inquisition (7:53)
totale tijdsduur: 57:43
zoeken in:
avatar van Edwynn
4,0
Hele pagina's worden bij volstrekt oninteressante bands als Hammerfall en Sonata Arctica volgeleuterd. En Tad Morose wordt helemaal overgeslagen.

Daarmee verraad ik dat Tad Morose op hun derde langspeler ook een Scandinavische powermetalband is. Met een kleine buiging naar Candlemass en Memento Mori dat zorgt voor een doomy karakter met een stoere doch plechtige touch.
Het materiaal is interessant en avontuurlijk maar tegelijkertijd ook redelijk toegankelijk. Ofschoon de band in The Trader Of Souls ook wat progressievere paden verkent.

Terwijl geweldig riff en toetsenwerk met elkaar worstelt om de eretitel gaan de theatrale vocalen van Urban Breed er vandoor met de hoofdprijs. De dramatische zanglijnen in de technofobische opener Circuit Vision vormen al direct een goedpassend vehikel voor deze mijnheer.

Tad Morose is mijn insziens één van de betere powermetal acts van de jaren 90. En A Mended Rhyme is wat mij betreft ook hun beste voorbeeld.

avatar van rushanne
4,0
Alhoewel ik meer fan ben van de eerste 2 (plus EP) cd's van Tad Morose, vind ik ook deze goed te pruimen. Na deze cd werd het allemaal wat minder (vind ik) maar met deze heb je een goede cd in huis. Vooral Time Of No Sun is een topper!

avatar van MetalMike
Oh boy, meer dan 20 jaar later en ik kom er nog steeds moeilijk doorheen. Met name - nog altijd - door de stem. Ik heb later werk met hem gehoord, kon ik hem veel beter velen... maar hier, zingt als een kraai. En ik bedoel niet vals, maar de kras in zijn stem irriteert mij werkelijk mateloos, het gekraak. En dan gedragen en verhalend proberen te zingen, komt zeer geforceerd en gemaakt op mij over. Ik sloeg muziek/bands met hem dan ook altijd over. Beetje hetzelfde verhaal als met Wade Black, maar op één of andere manier kan ik die beter hebben.
De nummers zijn niet verkeerd an sich, qua productie is het ook wat kaal, kil en knallend (drums). Ik mis het geluid van Leaving The Past Behind, was misschien ook niet zaligmakend maar wel warm. Ik heb 'm nu weer eens aanstaan, maar weet niet of ik het einde van de cd haal. Misschien later werk van hem en de band weer eens een kans geven. Ik weerhoud mezelf van een stem, omdat ik toch hoor dat de muziek an sich gewoon goed is.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 06:28 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 06:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.