Galleon - Heritage and Visions (1994)

2 stemmetjes in mijn hoofd;

stemmetje 1; doe het nu niet!

stemmetje 2; ach, het kan toch wel een keer goed zijn?

Stemmetje 1; Galleon? kom nou... je hebt het toch vaker
geprobeerd? wees wijzer man....

Stemmetje 2; Tsssss, je had weer gelijk

Stemmetje 1: Dit was nu echt de laatste keer hé!


Tegen mijn principes in maar 1 keer beluisterd, maar ik kan hier niet meer van maken dan een 2

Ongelooflijk fout album, de amateurisme druipt hier vanaf. Drama en schande voor de symfo scene...

Heerlijk knullige typisch jaren '90-neoprog-plaat. Eén van de beste uit het genre, met de onbetwiste klassieker 'Permanent Vacation'.

Tja, niet ieders kopje thee. Je moet een beetje een campy instelling hebben om dit te waarderen, denk ik. Of gewoon stiekem van popmuziek houden

Dit is wat mij betreft echt hun beste plaat met name omdat het compositorische nivo zich match met de instrumentale en vocale capaciteiten. Op latere albums zijn de stukken misschien nog wel beter maar zijn ze haast te moeilijk voor de wat saaie, matige zang met name.

Hier echter niet en het is echt genieten van die typische toetsensferen (veeeeeel MiniMoog).

Permanent Vacation is het hoogtepunt waarbij een leuk detail is dat echt op de meest uiteenlopende manieren er bas word gespeeld: op Rickenbacker basgitaar, op Moog Taurus pedalen en met een gesequencede bassynthpartij.

Oh ja, en dan is er nog het fenomeen dat bijna elke song op dit album een gekke laatste minuut heeft met o.a. een solo stuk voor viool, een heavy metal passage, een solopassage voor de Japanse koto (een snaarinstrument... is te horen in de laatste minuut van Permanen Vacation).